Vorming van nog een 18 Tir in universiteiten
Narges Mohammadi, civiel activist, waarschuwde via een bericht voor de vorming van nog een 18 Tir in universiteiten.
Al enige tijd heerst er een veiligheidssituatie op universiteiten waar veel protesterende studenten met extreem geweld worden behandeld. De afgelopen dagen werd een video verspreid op sociale medianetwerken die toonde hoe het hoofd van een student werd geslagen tegen de traptreden van een gang in de Universiteit Allameh Tabataba’i door een van de beveiligingscènes, wat duidt op extreem gewelddadig gedrag tegen een student.
Ook zijn veel studenten van de Universiteit van Kunst in Teheran gearresteerd nadat zij protesteerden tegen het verplicht maken van de hijab, en er is veel druk op studenten uitgeoefend op verschillende universiteiten, vooral in studentenhuisvesting, met betrekking tot kledingregels, zelfs voor mannelijke studenten.
Narges Mohammadi, civiel activist die momenteel haar straf uitvoert in gevangenis Evin, waarschuwde via een brief, gezien de naderende dag van 18 Tir en de veiligheidssituatie op universiteiten, voor de vorming van nog een 18 Tir in universiteiten.
In deze brief schreef zij, terwijl zij een einde eiste aan het meedogenloze geweld tegen universiteiten: “De situatie na de revolutionaire beweging ‘Vrouw, Leven, Vrijheid’ toonde aan dat niet inactiviteit en niet aanpassing aan de huidige situatie, maar wel de verspreiding van kracht en versterking van collectieve wil voor fundamentele verandering het leidend principe van het Iraanse volk is.”
Mevrouw Mohammadi waarschuwde de regering en verklaarde: “De meedogenloze aanval en bedreiging tegen universiteiten kan veranderen in een vonk van opstanden en wijdverspreide volkse protesten. De protesten van studenten en burgers in heel Iran zijn een krachtige echo en weerklank van het woord ‘nee’ tegen de despotische religieuze regering.”
Narges Mohammadi vroeg in deze brief, onder verwijzing naar de gebeurde gebeurtenis op de universiteitsplein op 18 Tir van het jaar 78 [1999], wat een van de bloedigste onderdrukkingen van studenten in de geschiedenis van de Iraanse studentenbeweging was, internationale mensenrechtenorganisaties, internationale feministische instellingen, schrijvers en academici over de hele wereld om niet toe te staan dat de lijdende Iraanse samenleving getuige is van nog een 18 Tir in universiteiten.
