Hamid Nouri veroordeeld tot levenslang voor medeplichtigheid aan executies van 1988
De rechter en jury van het Gerechtshof Stockholms hebben donderdag, 14 juli 2022, na negen maanden onderzoek het vonnis tegen Hamid Nouri uitgesproken, die beschuldigd wordt van medeplichtigheid aan massale executies van politieke gevangenen in de zomer van 1988.
Het gerechtshof bevestigde donderdag het vonnis van levenslang voor de heer Nouri.
Dit is de eerste keer dat meer dan drie decennia na de massale executies van politieke gevangenen in de zomer van 1988 in Iraanse gevangenissen, één van de verdachten in deze zaak is veroordeeld.
De Zweedse aanklager had Nouri eerder beschuldigd van “oorlogsmisdaden” en “voorbedachte moord” en gevraagd om een vonnis van levenslang.
Hamid Nouri, ook bekend als “Hamid Abbasi”, voormalig adjunct-directeur van Gohardasht-gevangenis, werd gedurende negen maanden in Zweden vervolgd onder twee hoofdaanklagten: “internationale oorlogsmisdaden” en “voorbedachte moord”.
De eerste zitting van het proces tegen hem begon op 10 augustus 2021 en eindigde op 4 mei 2022. Het gerechtshof hield 93 zittingen om de verklaringen van eisers en de verdediging van de verdachte aan te horen.
Gedurende deze periode spraken minstens 60 eisers en getuigen en 12 deskundigen op het gebied van islamitische rechtsgeleerdheid en internationaal recht over deze zaak.
In de zomer van 1988 voerden vier personen onder bevel van Ayatollah Ruhollah Khomeini, de toenmalige leider van de Islamitische Republiek, duizenden politieke en ideologische gevangenen die hun straf in gevangenissen uitzitten, opnieuw “ter terechtzitting” en executeerden hen onder politieke aanklachten.
Hossein-Ali Nairi, Morteza Eshraqi, Ebrahim Raisi en Mostafa Pourmohammadi waren de vier gerechtelijke functionarissen en voornaamste figuren van deze “dodenhuis”.
In datzelfde jaar 1988 noemde Hossein-Ali Montazeri, de toenmalige plaatsvervanger van de leider van de Islamitische Republiek, hun acties in een ontmoeting met hen “de grootste misdaad in de geschiedenis van de Islamitische Republiek” en noemde deze personen zelf “criminelen”.
Ebrahim Raisi verdedigde ook deze executies, vooral toen de discussie over zijn rol in deze executies ter sprake kwam tijdens twee voormalige presidentsverkiezingen in Iran.
De heer Raisi verdedigde na zijn overwinning in de presidentsverkiezingen zijn rol in het “dodenhuis” met “trots” op zijn eerste persconferentie als gekozen president en zei: “Als een aanklager de rechten van het volk en de veiligheid van de samenleving verdedigt, moet hij worden gewaardeerd en aangemoedigd.”
Hossein-Ali Nairi, de religieuze rechter van de Islamitische Republiek op het moment van de executies in de zomer van 1988, die volgens getuigen in het proces van Hamid Nouri het hoofd van de groep bekend als “dodenhuis” was, verdedigde vorige week in een zeldzame verklaring het uitvoeren van deze executies en beschuldigde de geëxecuteerden van het beramen van “nieuwe complotten”.
Hij beschuldigde de geëxecuteerden van “kinderachtige eigenzinnigheid” en pogingen om “economische schade toe te brengen aan het systeem” door telefoondraad door te snijden en lampen stuk te slaan.
De Islamitische Republiek vroeg vóór het uitspreken van het eindvonnis in de zaak Hamid Nouri in Zweden zijn vrijlating.
Kazem Gharibabadi, adjunct-voorzitter van de gerechtelijke macht en secretaris van het bureau voor mensenrechten van de Islamitische Republiek, schreef in een brief aan Michelle Bachelet, Haut-Commissaire des Nations unies aux droits de l’homme, en vroeg tegelijk om “schadevergoeding voor immateriële en materiële schade” aan hem.
De Iraanse regering reageerde kort na het begin van deze zittingen tegen de uitvoering van deze rechtszaak en dreigde zelfs indirect dat het doodvonnis tegen Ahmad Reza Jalali, een Iraans-Zweedse arts en universiteit docent zou uitvoeren.
De heer Jalali, die momenteel in gevangenissen van de Islamitische Republiek zit, is beschuldigd van “spionage en verkoop van informatie aan Israël” en “verderving op aarde”.
Bron: Pers Radia (Radio Farda)
