Tweede bijeenkomst ‘Vrouwen, Vrede en Veiligheid’ van Georgetown Universiteit met aanwezigheid van vrouwenrechtenactivisten gehouden

De tweede bijeenkomst van het instituut ‘Vrouwen, Vrede en Veiligheid’ van Georgetown Universiteit in Washington werd op 17 september virtueel gehouden onder de titel ‘Vrouwen aan het front, strategieën voor verandering’.

Deze bijeenkomst was gastheer voor Narges Mohammadi, Narges Mansouri en Giti Poorfazel, drie vrouwenrechtenactivisten en ondertekenaars van verklaring 14, vanuit Iran die spraken over manieren om de situatie van vrouwen in Iran te veranderen.

Giti Poorfazel, jurist, was een van de speciale gasten op deze bijeenkomst. Zij is sinds augustus 2020 gevangen en verblijft momenteel op vrijlating vanwege corona-infectie en zal naar de gevangenis moeten terugkeren.

Mevrouw Poorfazel zei op deze bijeenkomst: “Vrouwenorganisaties moeten dagelijks groeien. We hebben nu organisaties zoals Friedensmoeders die effectieve stappen nemen en protesteren, en we moeten de organen en organisaties die we eerder hadden opnieuw tot leven brengen.”

Zij verwees onder meer naar de “Vrouwenrechtsadvokatenbond die door wijlen Dr. Mehrangiz Kar was opgericht en lid was van de Internationale Vrouwenrechtsadvokatenbond” en zei: “We zouden onze juridische kwesties, inclusief die waarin vrouwenrechten werden geschonden, aan de wereldgemeenschap kunnen voorleggen. Omdat zij werden uitgenodigd door de Verenigde Naties en daar als Iraanse vrouw speeches hielden, had dit veel nut en dat legde de basis zodat vrouwen hun rechten zouden begrijpen en deze zouden eisen.”

Zij benadrukte: “Je moet voor je rechten strijden. Ze worden je niet zomaar gegeven, tenzij je ervoor vecht.”

Narges Mohammadi, activiste voor arbeiders- en vrouwenrechten, zei op deze bijeenkomst met verwijzing naar bestaande benaderingen op het gebied van vrouwenactivisme: “Dit is een sterke punt van de vrouwenbeweging in Iran dat in verschillende perioden verschillende strategieën heeft gevolgd en ernstige resultaten heeft bereikt.”

Zij verwees als voorbeeld naar de betrokkenheid van een groot aantal vrouwen in sociale bewegingen in verschillende perioden in de Iraanse maatschappij bij “civiele activiteiten” en zei dat vrouwen uit verschillende hoeken “naast elkaar in staat zijn geweest een nieuw hoofdstuk voor verandering in de situatie van vrouwen te creëren.”

Narges Mansouri, activiste voor arbeiders- en vrouwenrechten, zei onder verwijzing naar personen zoals Giti Poorfazel, Fatemeh Sepahri en Shahlae Entesari: “We beschouwden het als onze nationale en vaderlandse plicht om vanwege de ellendige situatie in de Iraanse samenleving een verklaring die bekend staat als Verklaring 14 van Iraanse civiele activisten van vrouwen in te dienen en te publiceren. De dictatuur die over Iran heerst wilde ons burgerrechten afnemen en ontvoerde ons door middel van een illegale actie zonder gerechtelijk bevel door de paramilitaire Sepah-zekerheidsorganisatie, en plaatste ons op een onbekende locatie onder uitputtende ondervragingen en psychologische en mentale marteling en opsluiting in eenzame cellen – wat zelf martelingsvormen zijn – en zelfs doodsbedreigingen, en door ons zaakdossier op te stellen met valse beschuldigingen zoals acties tegen de veiligheid van het land, veroordeeld en gevangen te zijn in de revolutionaire rechtbank.”

Shahrzad Samsar, Nazanin Boniadi, Masih Alinejad en Azadeh Pourzand, vrouwenrechtenactivisten, waren onder de overige deelnemers aan deze bijeenkomst die de noodzaak van eenheid en steun van de wereldgemeenschap onafhankelijk van politieke, economische en sociale neigingen met het doel de situatie van vrouwen in landen zoals Iran en Afghanistan te veranderen, benadrukten.

Bron: Voice of America