Jaarlijks meer dan 40.000 zelfmoorden met dodelijke afloop en meer dan 30 keer zoveel zelfmoordpogingen in het land
De plaatsvervanger voor sociale aangelegenheden van de organisatie voor welzijn heeft bericht gegeven over jaarlijks ongeveer 41.000 sterfgevallen als gevolg van zelfmoord in het land. Hij stelde ook dat het aantal zelfmoordpogingen, zonder naar precieze statistieken te verwijzen, gelijk is aan 30 keer het aantal fatale zelfmoordzaken.
Volgens het bericht van het persbureau Hrana, overgenomen van Hamshahri, heeft de plaatsvervanger voor sociale aangelegenheden van de organisatie voor welzijn bericht gegeven over jaarlijks ongeveer 41.000 sterfgevallen als gevolg van zelfmoordpogingen in het land.
Bij het aankondigen van dit bericht zei hij: “Er is een belangrijk verschil in het geval van zelfmoord, namelijk het verschil tussen zelfmoordpoging en fatale zelfmoord. Het is mogelijk dat velen vanwege zelfmoordpogingen naar het ziekenhuis gaan. Degenen die een poging wilden doen, hebben contact opgenomen met de sociale nooddiensten of pogingen gaan bijvoorbeeld naar gezondheidscentra, wat helemaal niet wordt geregistreerd”.
Masudi Fareed antwoordde op de vraag of het zelfmoordcijfer tijdens de pandemie en de huidige economische situatie niet was gestegen: “Er is geen betekenisvolle toename in onze statistieken. De statistieken moeten afkomstig zijn van forensische geneeskunde, maar ik denk dat het aantal sterfgevallen door zelfmoord in ons land 41.000 per jaar is. Het getal 41.000 per jaar werd geregistreerd in het jaar 98 of 99”.
Hij voegde eraan toe: “Meestal, als je het aantal dodelijke zelfmoordzaken met 30 vermenigvuldigt, krijg je de totale statistieken van zelfmoordpogingen. Het punt is dat zelfmoord als een piramide is. De basis van deze piramide betreft economische problemen, psychische stoornissen en dergelijke. Het volgende niveau bestaat uit zelfmoordgedachten. Het volgende niveau bestaat uit schadecijfers en hoger daarvan zijn dodelijke zelfmoorden. Het belangrijkste is dat we ons moeten bezighouden met mentale gezondheid en economische en sociale kwesties”.
De plaatsvervanger voor sociale aangelegenheden van de organisatie voor welzijn vervolgde vervolgens dat veel provincies het niet leuk vinden om hun naam in zelfmoordstatistieken genoemd te zien: “In principe is het zelfmoordcijfer in grote steden hoger. Zoals in Teheran, Fars, Khorasan Razavi en dergelijke. Deze schadevergoedingen treden vaker op vanwege de hoge bevolking en de aard van culturen, maar er bestaat ook de mogelijkheid dat er schadevergoedingen in kleinere steden voorkomen”.
Verder benadrukte hij: “In principe zouden de maatregelen die tegen zelfmoord in een provincie als Ilam worden genomen, hoger moeten zijn dan in andere provincies. Omdat het zelfmoordcijfer in deze kleine provincie hoog is”.
Bron: Hrana
