Staking olie- en petrochemische werknemers breidt uit ondanks ontslag van 700 werknemers

De coördinator van deze protesten is de “Raad voor het Organiseren van Protesten van Contractwerknemers in de Olieindustrie”. Een van de belangrijkste eisen van werknemers is dat aannemers uit alle oliebedrijven worden verwijderd en de wet “gelijk werk – gelijk loon” in alle raffinaderijen, petrochemische installaties en olie- en gasindustrieën wordt toegepast. Een ander van hun eisen is dat lonen tot meer dan 12 miljoen toman worden verhoogd en de werkplekveiligheid wordt verbeterd.

De “Raad voor het Organiseren van Protesten van Contractwerknemers in de Olieindustrie” heeft verklaard dat als de autoriteiten niet aan de eisen van de werknemers voldoen, de staking zal doorgaan en zij hun actie zullen koppelen aan het protest van formele oliepersoneel, dat geplanned staat voor 9 Tir tegelijkertijd in verschillende centra.

Op woensdag 5 Khordad organiseerden werknemers van de National Iranian Oil Company ook protestbijeenkomsten in de steden Abadan, Ahwaz, Mahshahr en Asaluyeh. Deze bijeenkomsten vonden plaats op basis van een oproep die formele oliepersoneel eerder hadden gedaan. Formele werknemers van het oliebedrijf eisten “nauwkeurige en eerlijke implementatie van de salarisverhoging 1400-wet en implementatie van artikel 10 van de bevoegdheden van het Ministerie van Olie”.

Herziening van de wet op inkomstenbelasting voor werknemers die in moeilijke omstandigheden werken en volledige betaling van pensioenpremies op basis van dienstjaren van personeel zonder in acht neming van de premiekap van 30 jaar behoren tot andere eisen van deze werknemers.

Op woensdag kondigden ook verschillende arbeidersorganisaties, waaronder het Vakbond van Werknemers van Haft Tappeh Sugarcan Company en het Vakbond van Werknemers en Chauffeurs van United Company Teheran, hun solidariteit met oliepersoneel aan in verklaringen.

Vorige zomer stopten werknemers van Qeshm Heavy Oil Company ook met werken in reactie op niet-betaalde salarisvorderingen en verzamelden zij zich voor het gebouw van het bedrijf. In dezelfde periode vonden stakingen van werknemers in de raffinaderijen Abadan, Parsian, petrochemische Lamerd, South Pars en olieveldarken Noord-Azadegan plaats voor betaling van achterstalsalarissen en voordelen en voor onmiddellijke implementatie van het plan voor taakclassificatie.