Onderzoek naar een bewering; waarom nam het aantal sterfgevallen gelijktijdig met de protesten van november 1979 plotseling met 5.000 toe; gesprek met Mahan Ghafari
Na de Iraanse volkprotesten in november 1979 publiceerden media en mensenrechtenorganisaties, waaronder het nieuwsbureau Reuters en Amnesty International, meerdere rapporten over het bloedbad onder betogers, met uiteenlopende sterftecijfers. Nieuw onderzoek toont aan dat een vergelijking van officiële sterftecijfers in Iran aangeeft dat het sterftepercentage in november 1979 ongeveer vijfduizend hoger was dan onder normale omstandigheden.
Kaveh Madani en Mahan Ghafari, onderzoekers van Yale en Oxford University, hebben in hun meest recente onderzoek cijfers verzameld over het aantal sterfgevallen in november 1979 die afwijken van eerder bekendgemaakte cijfers door media en mensenrechtenorganisaties. Deze twee onderzoekers stellen vast dat bij vergelijking van sterftecijfers in november 1979 met oktober en december van dat jaar, het aantal 4.201 personen hoger was dan de maand voor november en 4.902 personen hoger dan de maand erna.
Mahan Ghafari, epidemioloog en virusevolutieonderzoeker aan Oxford University, zei in dit verband tegen Voice of America: “Dit onderzoek is een reeks onderzoeken naar officiële Iraanse burgerlijke registratiestatistieken die totale geregistreerde sterftegegevens per kwartaal rapporteren… Wat wij op basis van kwartalgegevens hebben vastgesteld, was dat er in de herfst van 1979 en voordat de coronapandemie in het land begon, een opvallende en aanzienlijke toename van sterfte werd gerapporteerd. Iets meer dan zeventienhonderd mensen die, op basis van dezelfde analyse van gegevens van de burgerlijke registratieorganisatie, kan worden aangetoond dat november een groter aandeel in deze extra sterfgevallen had.”
Hij voegde eraan toe dat hij als epidemioloog deze sterftecijfers niet definitief aan de doden van novemberprotesten kan toewijzen: “Wat we met zeer grote zekerheid kunnen zeggen, is dat de piek die we in november 2019 hebben waargenomen – wat overeenkomt met november 1979 – niet kan worden verklaard door een pathogene factor of een virus in de eerste plaats; omdat eerdere onderzoeken hebben aangetoond dat het virus [corona] rond medio december het land binnenkwam.”
Volgens deze epidemioloog zijn beweringen gedaan over griepslachtoffers in de herfst van 1979. Deze onderzoekers hebben, bij onderzoek van gegevens van de Wereldgezondheidsorganisatie voor de Mediterrane zeeregio en met name het Midden-Oosten, vastgesteld dat de seizoensgripperkanalen in deze regio slechts 20 procent stijging vertoonden ten opzichte van 1977.
Kaveh Madani, milieuonderzoeker aan Yale University, schreef ook op zijn twitteraccount dat een herziening van bevindingen en eerdere statistische vergelijkingen op basis van beschikbare kwartaalgegevens al eerder de ongebruikelijkheid van het aantal sterfgevallen in de herfst van 1979 in Iran had aangetoond.
De heer Ghafari zei verder tegen Voice of America: “Het oorspronkelijke doel van dit onderzoeksproject was onderzoek naar het aantal extra sterfgevallen door corona. In feite was dit misschien een soort toevallende bevinding dat we opmerkten dat er extra sterfgevallen waren in november of in de herfst.”
Hij voegde toe met betrekking tot sterfte- en mortaliteitsgegevens in Irans burgerlijke registratie, dat maandelijkse gegevens – die veel hogere kwaliteitsgegevens zijn – sinds januari 2018 niet zijn bijgewerkt, en als deze gegevens zouden worden geëxtraheerd, zou men betere maandelijkse vergelijkingen kunnen maken die waardevol zouden zijn voor deze onderzoeken.
In december 1979 rapporteerde het persagentschap Reuters dat ongeveer 1.500 mensen waren gedood in de novemberprotesten in Iran en schreef naar aanleiding van drie bronnen dicht bij de leider van de Islamitische Republiek dat Ayatollah Khamenei regeringsfunctionarissen en veiligheidsdiensten opdracht had gegeven om “alles wat nodig is” te doen om de protesten stop te zetten.
De novemberprotesten van 1979 waren een van de meest omvangrijke protesten tegen de Islamitische Republiek, die in tientallen Iraanse steden plaatsvonden. Deze protesten werden geconfronteerd met een brute en bloedige onderdrukking door de regering. Ondanks verboden en beperkingen ingesteld door de Islamitische Republiek, werden de identiteiten van enkele doden van deze protesten geleidelijk in cyberspace onthuld.
Bron: Voice of America
