Het dossier Behnam Mahjoubi; een verslag van een “dood onder marteling”

Het dossier van de laatste vijf dagen van het leven van Behnam Mahjoubi, een politieke gevangene en Gonabadi-derwisj wiens stoffelijk overschot in het ziekenhuis onder toezicht van justitiële autoriteiten lag, wordt door veel gebruikers van sociale netwerken omschreven als “dood onder marteling” en “misdaad”.

Het bericht van het overlijden van meneer Mahjoubi werd voor het eerst dinsdag, 28 Esfand, bekend gemaakt door enkele vrienden en naasten van hem. Dezelfde dag schreef Mehdi Kashtdar, directeur-generaal van het persbureau Mizan (onder het justitiële apparaat) die de rol van woordvoerder van dit apparaat op Twitter vervult: “Contrarevolutionairen en enkele stromingen hebben Behnam Mahjoubi meerdere keren dood verklaard”, maar deze gevangene “staat onder speciale medische zorg”.

De ontkenning van het overlijden van meneer Mahjoubi was het begin van een toneelstuk met meerdere bedrijven, waarvan het directe gevolg de verwaring en tranen van de moeder en echtgenote van deze gevangene waren, en waarvan het doel was om voer voor te bereiden voor latere beweringen van het justitiële apparaat.

Mehdi Kashtdar publiceerde dezelfde dag ook de tekst van een brief waarin hij beweerde dat een borgsom van 200 miljoen toman voor de vrijlating van Behnam Mahjoubi was vastgesteld en legde hij de verantwoordelijkheid voor het niet nakomen van de borgsom en de ontstane omstandigheden op de schouders van de aanhangers van meneer Mahjoubi.

Maar in deze brief, gedateerd 12 Esfand, bevond zich nog een ander detail dat betrekking had op de kern van het toneelstuk. In de brief stond dat als de gevangene de borgsom niet kon betalen, hij “onder voortdurend toezicht van de prisonarts” zou staan en “snel en gemakkelijk en tijdig toegang tot benodigde medicijnen” zou hebben en in geval van noodzaak “zou kunnen worden overgebracht naar medische centra buiten de gevangenis”.

Het justitiële apparaat probeerde in deze mededeling aan het publiek duidelijk te maken dat het voortdurend zorg droeg voor het leven van Behnam Mahjoubi.

Deze bewering was ook duidelijk in twee mededelingen van de Dienst Penitentiair Inrichtingen. De Dienst Penitentiair Inrichtingen schreef dat deze persoon “tijdens het uitzitten van zijn straf onder medisch toezicht stond” en nadat hij vergiftigd was door “overmatig medicijngebruik”, “alle nodige medische zorg tijdens de gevangenisstraf en ook speciale medische maatregelen tijdens de opname van de verdachte in het ziekenhuis volledig werden uitgevoerd en hij momenteel ook onder speciale medische zorg staat”.

Het justitiële apparaat benadrukte in deze mededelingen ook dat het gedurende de gevangenisstraf het bezoek van deze gevangene aan zijn moeder had toegestaan en dat in het ziekenhuis “geen belemmering” bestond voor bezoeken van naasten van Mahjoubi aan de patiënt.

Al deze mededelingen waren eigenlijk verschillende gordijnen van een toneelstuk waarvan de kern het spelen met het lichaam van een gevangene was, om het justitiële apparaat als onschuldig en zelfs medeelend in het licht te stellen.

Niet alleen op basis van de tweets van naasten van Behnam Mahjoubi, maar volgens het verhaal van de gevangene zelf, was hij vanaf 31 mei van dit jaar, toen hij zich voor het ondergaan van twee jaar gevangenisstraf in de gevangenis meldde, het slachtoffer van georganiseerde en doelgerichte druk van justitiële en veiligheidsfunctionarissen.

Het justitiële apparaat, zich bewust van het feit dat de fysieke en psychische druk van de afgelopen maanden de eigenlijke oorzaak van de dood van Behnam Mahjoubi was, probeerde vijf dagen te winnen om zijn dood aan te kondigen en voerde tijdens deze vijf dagen zware propaganda uit over voortdurende medische zorg voor deze gevangene.

Salihe Hosseyni, echtgenote van Behnam Mahjoubi, schreef in een brief die ze op 6 September van dit jaar aan de autoriteiten van de Islamitische Republiek publiceerde, dat haar man op basis van een medische verklaring “niet in staat is om gevangenisstraf uit te zitten” en dat hem in de gevangenis is bedreigd dat “zij zijn medicijnen niet zullen verschaffen en niet toestaan dat we die van buiten de gevangenis verkrijgen”.

Zij schreef destijds ook: “Ik ben bang dat ik Behnam zal verliezen” en “de verantwoordelijkheid voor het leven van mijn man ligt bij de Islamitische Republiek”.

De 33-jarige Behnam Mahjoubi benadrukte in een telefoongesprek vanuit de gevangenis, waarvan het audiobestand op 7 November werd gepubliceerd, met moeite en in een vermoeide en droevige toon, dat hem werd gezegd “jullie moeten hier als honden sterven”.

Het justitiële apparaat negeerde gedurende de afgelopen maanden deze documenten die van het geleidelijke sterven van een tegenstander in de gevangenis verslag deden, maar toen het kwaad tot het been doordrong, voerde het een mediaraidvertoning uit om deze documenten in twijfel te trekken.

De volgende stap van het justitiële apparaat, dat nu ook de houding van rouwende en eisende aanneemt, is in dit dossier voorspelbaar.

De Directie van de Gevangenisinrichtingen van de Provincie Teheran stelde enkele uren na de bekendmaking van de dood van Behnam Mahjoubi, in een mededeling, onder herhaalde nadruk op het feit dat “alle medische zorg tijdens de gevangenisstraf van deze veroordeelde volledig werd verleend” en in de afgelopen dagen “speciale medische maatregelen” voor hem waren genomen, dat “op het moment dat Behnam Mahjoubi in het ziekenhuis werd opgenomen en speciale onderzoeken werden uitgevoerd, artsen enkele pakketjes met donkergekleurde poederstoffen in zijn maag ontdekten”.

In deze mededeling staat, volgens mitgedetineerden van Behnam Mahjoubi, dat deze gevangene “op eigen initiatief verschillende medicijnen van hemzelf en anderen gelijktijdig heeft ingenomen”.

De twee zinnen “op eigen initiatief ingenieumd” en “enkele pakketjes met donkergekleurde poederstoffen in de maag” verduidelijken de lijn en de lijnen van verdere verklaringen van het justitiële apparaat. Zij zullen zeggen dat Behnam Mahjoubi stierf door “eigen initiatief” of zelfmoord pleegde.

Het voordoen van de dood van Behnam Mahjoubi als “zelfmoord” is het laatste gordijn van een geplaned scenario dat van 31 mei tot 3 Esfand is ontworpen en uitgevoerd.

De onderdelen van dit toneelstuk bestaan uit druk op de gevangene, marteling en vernedering van hem, bedreiging en intimidatie van zijn familie, negatie van de gezondheid van de gevangene, ontkenning van berichten en spelen met woorden en media om de toestand te verdraaien en valse verslagen over de toestand of oorzaak van de dood van de gevangene, allemaal herhaalde gordijnen van een toneelstuk vol list en verschrikking dat het justitiële apparaat van de Islamitische Republiek in de afgelopen veertig jaar over het leven van veel mensen heeft gespeeld.

Behnam Mahjoubi, wiens droevige en verschrikkelijke dood duizenden mensen op sociale netwerken boos en verwonderd heeft gemaakt, is een van deze duizenden slachtoffers; mensen die, naar eigen zeggen van Behnam Mahjoubi, slachtoffer zijn geworden van de “ondergang van de menselijkheid”.

Bron: Radio Farda