Vernietiging van kerk op het Godsdiensten-kruispunt van Teheran

De Adventistenkerk, die een architectonisch erfgoed uit de modernistische periode was en zich op enkele stappen van het Godsdiensten-kruispunt in Teheran bevond, is ’s nachts verwoest. Het kruis van deze kerk was het grootste betonnen kruis van Teheran en Iran en een van de identiteitskenmerken van de stad. In juni 2015 werd het interieur van deze kerk ’s nachts verwoest.

Het gevaar van vernietiging en de kwestie van de nachtelijke sabotage werd enkele dagen eerder door de website Safarnamevis aan de managers van het Teherans erfgoed gerapporteerd, maar er werd geen passend antwoord ontvangen. Na vervolgacties aan de burgemeester van district 12 over de vraag of het district toestemming voor de vernietiging van de Adventistenkerk had gegeven, verklaarde meneer Saeedi dat er geen nieuw incident had plaatsgevonden!

Het verhaal van de vernietiging van de Adventistenkerk begon in 2015. De eigenaar van het zuidwestelijke gebouw van de kerk was, na het kopen van enkele omliggende gebouwen, van plan om een torenbouwproject op de Jomhouri-straat uit te voeren. Een van de gekochte huizen, dat zich precies ten zuiden van de kerk bevond, was het historische Qajar-huis Mavsale, dat in het gedetailleerde plan van Teheran was aangeduid als een waardevol monument. Het Qajar-huis Mavsale had toebehoord aan een van de laatste rabbijnen van Iran. Dit huis werd ook in datzelfde jaar 2015 verwoest.

Opmerking) Ik weet niet wie voor het eerst de naam “Godsdiensten-kruispunt” heeft gegeven aan de kruising van Jomhouri en 30 Tir, maar precies in dit deel van de stad, op enkele stappen van datzelfde Godsdiensten-kruispunt, bevonden zich een kerk, het huis van een Joodse rabbijn en een café-restaurant dat toebehoorde aan de Armeense gemeenschap, genaamd Café Naderi! Meneer Masjed-e Jame’i, u heeft het vernoemd, dat zullen we niet vergeten, maar het lijkt niet gepast om in deze zaak in te grijpen. In elk geval tot nu toe geen reactie van u, dat zullen we ook niet vergeten.

Na het rapport over de vernietiging van het huis Mavsale door Safarnamevis, werd het sloopwerk aan de Adventistenkerk uitgesteld. Maar de eigenaar vernietigde enkele maanden later ’s nachts het interieur van de kerk volledig. Het altaar, de decoratieve gipswerk versierd met de Tien Geboden van profeet Mozes en de interne versieringen van de Adventistenkerk werden verwoest. Volgens uitspraken van lokale inwoners probeerde de eigenaar de kerk ’s nachts af te breken.

Safarnamevis publiceerde een ander rapport over het interne vernietiging van de kerk, en de erfgoedmanagers van die tijd gaven een belofte van samenwerking en registratie van dit monument als het grootste kruis van Irans kerken en symbool van modernistische architectuur in Teheran. Deze kerk was een meesterwerk van de architectuur uit de periode van de Tweede Pahlavi, en het betonnen kruis met een hoogte van ongeveer 8 meter was prachtig opgenomen in de gevel van dit gebouw. Het Adventistenkerkgebouw werd in 1949 gebouwd en de architect ervan is tot nu toe onbekend.

En opnieuw werd er een bericht gepubliceerd dat aanduiding gaf van de mogelijkheid van sloop van de automatische pennenwinkel Berlian. Dezelfde winkel waarvan foto’s te zien zijn in de staatsgreep van 19 augustus 1953 en jarenlang een exclusieve en chique plek voor het kopen van luxe pennen was!

Maar het verhaal van vernietiging eindigde niet daar en in december 2017 veilde het Executief Centrum van het Imaams Decreet een deel van Café Naderi dat zich oostelijk van dezelfde kerk bevond!

Zes zesde van een perceel grond dat onder de huidige omstandigheden definitief wordt overgedragen, voorts was het genoemde terrein behalve het hof van Hotel Naderi en de uitoefening van eigenaarseisen is de verantwoordelijkheid van de koper / oppervlakte 475,5 vierkante meter / zone S123 (functionering op wijkschaal) met maximaal 6 verdiepingen en 340% bouwdichtheid / bedrag 21 miljard en 600 miljoen rial / adres: Jomhoori Eslami Street, na Siti Tir Street, een deel van Hotel Naderi

De eigenaar was van plan dit deel te kopen en aan zijn eigendomsrechten toe te voegen, maar het bericht over de veiling werd opnieuw openbaar gemaakt. Dit keer was het eind van de management van de destijds stadscounsel, alle managers waren ter plaatse, en het Executief Centrum verklaarde gezien de omvang van het nieuwsbericht dat de veiling voorlopig niet zou plaatsvinden. Het lijkt me niet slecht om de mening van enkele managers van toen opnieuw door te nemen:

Nu is er geen kerk meer over en ook geen huis Mavsale. Erfgoed was destijds een organisatie en is nu een ministerie! Erfgoed verklaarde aanvankelijk dat dit gebouw waardevol was, maar waarom gaf het plotseling vernietigingstoestemming?!!! Ik weet niet welke rol het erfgoedministerie speelt in het behoud van het erfgoed van dit land. Zou er helemaal niets gebeurd zijn als dit ministerie niet had bestaan?!!!

Maar het verhaal van vernietiging en inname van gebouwen die aan de Adventistengemeenschap behoorden, is niet geëindigd. In 2019 werden de bomen van een tuin die aan de Adventistengemeenschap in Chitgar toebehoorde en eerder door het Executief Centrum was geconfisqueerd, ’s nachts gekapt. Een tuin van 20.000 vierkante meter; destijds vervolgde Mevrouw Tayyebeh Siavashy Shah-Anayati, die afgevaardigde van het volk van Teheran in het parlement was, de zaak.

De andere kerk van de Adventistengemeenschap aan de Vali Asr Avenue in Teheran gaat het ook niet goed. De muur van deze kerk werd drie jaar geleden in Nowruz versierd met de naam; Nowruz-afbeeldingen met kinderspeelgoedtags en elementen, iets dat normaal gesproken op de wanden van kinderopvangmuren wordt gedaan en niet op de muur van een heilige plaats! De bomen in de tuin van deze kerk drogen ook uit. Erfgoedmanagers en stadsbeheerders, vergeet niet dat u Vali Asr Avenue als nationaal erfgoed hebt geregistreerd. Mocht u ooit plannen hebben om dit terrein af te breken, zorg dan voor historisch geheugen.

We wachten op betere dagen …