Bosbanden: culturele armoede of onbekwaamheid van ambtenaren?

Milieuactivisten klagen over het gebrek aan brandbluscapaciteit in de bossen en weiden van Iran. De Organisatie voor Leefmilieu stelt dat 90 procent van de recente branden door menselijke fouten zijn ontstaan en dat investeringen in apparatuur geen nut hebben.

Kolonel Jamshid Mohabat Khani, commandant van de Iraanse milieubeschemingseenheid, stelt dat wanneer mensen natuurgebieden betreden, het beter is om af te zien van het aansteken van vuur voor voedselbereidingsactiviteiten en opwarming, niet te roken en geen glazen flessen in de natuur achter te laten, omdat deze als een vergrootglas werken.

Hij zei dinsdag 10 Tir (30 juni) in een persconferentie: “De oorzaak van 90 procent van de recente branden is menselijke fout en 10 procent is opzettelijk.”

De opeenvolgende branden in recente weken in de bossen en weiden van Iran en de dood van vier jonge milieuactivisten in de vlammen vanwege gebrek aan capaciteit om branden onder controle te brengen, hebben veel kritiek op de Iraanse Organisatie voor Leefmilieu gegenereerd.

De commandant van de milieubeschemingseenheid zei dinsdag in de persconferentie: “Bij de branden is gebruik gemaakt van apparatuur van het leger en de gewapende strijdkrachten. Er zijn algemene correspondentie plaatsgehad met betrekking tot het gebruik van apparatuur van de gewapende strijdkrachten bij het blussen van branden in het land, vandaar dat hun capaciteiten worden gebruikt, maar soms zijn er beperkingen op dit gebied, bijvoorbeeld helikoptersvluchten hebben beperkingen, dat wil zeggen dat als het weer niet gunstig is, is vliegen niet mogelijk, maar bij de branden hebben de gewapende strijdkrachten geen capaciteiten overgeslagen.”

De bosbranden en weiden in Iran zijn vergeleken met vorig jaar verdrievoudigd. In het eerste kwartaal van dit jaar zijn 1.654 hectare van de Iraanse bossen door brand vernield. Het rapport van de Global Forest Watch Organisation, opgesteld op basis van kaarten van verschillende NASA-satellieten, toont aan dat de provincies Khuzestan, Fars, Bushehr, Ilam en Isfahan de meeste gevallen van branden hebben gehad. Kohgiluyeh en Boyerahmad, Hormozgan, Razavi Khorasan, Teheran en Kermanshah staan op de volgende plaatsen.

In de provincie Kermanshah zijn 100 hectare van het beschermde gebied Khaeiz in de Zagros-bossen in de loop van een week door brand verwoest. Drie milieuactivisten die het gebied waren ingegaan om hulptroepen bij te staan, zijn niet levend teruggekeerd.

Jalil Balai, directeur-generaal van crisisbeheer van het gouverneurschap Kermanshah, vertelde de krant “Ebtekaar” dat het versturen van een helikopter om deze milieuactivisten te redden vanwege “tijds- en weersomstandigheden” niet mogelijk was.

In antwoord op berichten die de oorzaak van de dood van de drie milieuactivisten toeschreven aan mijnexplosies, benadrukte hij dat een windverschuiving hen in de vlammen van het vuur heeft doen vast lopen. Deel van de grensprovincie Kermanshah was gemijneerd in de Iran-Irakoorlog. De uitspraken van Fereydoon Yavari, directeur-generaal van het leefmilieu in de provincie Kermanshah, hebben ook de mogelijkheid van mijnexplosies in de bosbranden van Zagros versterkt.

Yavari zei dinsdag 10 Tir tegen de krant “Iran Expansion”: “De ontoegankelijkheid en mijnen in dit grensgebied vereisen dat de brand met behulp van waterbommenwerpers van vliegtuigen of helikopters wordt geblust, maar blijkbaar heeft een dergelijk onderwerp helemaal geen plaats in onze milieubescheming.”

Deze uitspraken van de directeur-generaal van het leefmilieu in de provincie Kermanshah strijden in tegen de uitspraken van de commandant van de milieubeschemingseenheid over de mogelijkheid van het sturen van helikopters van de gewapende strijdkrachten om branden onder controle te brengen. Eerder klaagde Mehrdad Sotoudeh, plaatsvervangend directeur van burgerbouwkundige zaken van het gouverneurschap Bushehr, ook over het gebrek aan brandbluscapaciteit in moeilijk toegankelijke gebieden en noemde het gebrek aan helikopters en waterbommenwerpers een “nationaal probleem”.

De voorzitter van de Iraanse Organisatie voor Leefmilieu antwoord op deze kritiek dat investering op dit gebied niet voordelig is en geavanceerde landen die voldoende middelen hebben, ook branden ondergaan.

Isa Kalantari zei dinsdag 10 Tir tegen de krant “Etelaat”: “Het is niet voordelig om miljarden dollars uit te geven aan brandbluscapaciteit voor minder dan 10.000 hectare aan jaarlijkse branden. Aan de andere kant kunnen branden in de berggebieden van Alborz en Zagros niet met helikopters en vliegtuigen worden geblust omdat ze operationeel beperkte effectiviteit hebben, terwijl mensen naar die gebieden kunnen worden gebracht.”

In ontwikkelde landen worden brandblussingsapparatuur gebruikt voor moeilijk toegankelijke gebieden en hoe groter de kans op brand, hoe meer investering er wordt gedaan. De uitgebreide branden in Australië hebben bijvoorbeeld tot verandering in het milieubeleid van de regering van dat land geleid. In Duitsland, na onvoldoende regenval in de afgelopen twee jaar en toename van de kans op bosbrand, worden nieuwe plannen overwogen, onder andere een plan voor meer effectief gebruik van water uit kleine meren om branden onder controle te brengen.

De Iraanse Organisatie voor Leefmilieu, opgericht in het kader van artikel 50 van de grondwet van de Islamitische Republiek, heeft als eerste taak “bescherming van het leefmilieu en natuurlijke ecosystemen van het land en herstel van schadelijke effecten van het verleden op het leefmilieu van Iran”.

De voorzitter van deze organisatie zei dinsdag 10 Tir tegen de krant “Etelaat”: “Onze helikopters zijn erg versleten en als ik eraan denk ze voor brandblussing in te zetten, maak ik me meer zorgen over de veiligheid van het vliegpersoneel dan over bosbrand.”

Isa Kalantari benadrukte dat het beter is om hardwarekosten voor brandblussing van natuurlijke hulpbronnen te besteden aan onderwijs, zodat het bewustzijn van het volk over bosbesherming kan toenemen. Hij zei: “We moeten mensen onderwijzen hoe ze moeten handelen als ze komen helpen branden te blussen, in plaats van emotioneel te worden en zichzelf te verbranden.”

Bron: DW