Gevangenen, burgeractivisten en politieke activisten, en gebruikers van sociale media: Wij boycotten de verkiezingen

In aanloop naar de elfde parlementaire verkiezingen van de Islamitische Republiek roepen enkele gevangenen en groepen burgeractivisten en politieke activisten op tot boycot van de verkiezingen en vragen zij het volk niet deel te nemen aan deze verkiezingen.

In dit verband stelt Shirin Ebadi, Iraanse mensenrechtenadvocate en Nobelprijswinnaar voor de Vrede, in een verklaring die de afgelopen dagen is gepubliceerd en wijzend op diefstal, corruptie, onrechtvaardigheid, inflatie en de slechte economische situatie van het volk: “Er is geen hoop op hervorming van de regering van de Islamitische Republiek en … als een stembus ons naar democratie moet leiden, is het de stembus voor verandering van de politieke structuur van de regering en het doorbreken van de huidige grondwet en niet anders.”

12 vrouwelijke activisten en gevangenen in Evin, onder wie Neda Naji, Yasaman Aryani, Rahele Ahmadi, Atena Daemi en Saba Kord Afshari, hebben met de publicatie van een verklaring en verwijzing naar de massamoorden door de Islamitische Republiek Iran vanaf de eerste maanden van de revolutie in 1979 en het bestempelen van de Islamitische Raad als tegen het volk, verklaard dat “iedereen die naar de stembus gaat zijn vingerafdruk zal hebben op de trekker van het wapen dat op revolutionaire jongeren wordt afgevuurd.”

Ook Narges Mohammadi, vice-voorzitter en woordvoerder van het Center for Defenders of Human Rights en burgeractivist gevangen in de gevangenis van Zanjan, heeft in een verklaring met betrekking tot boycot van de elfde parlementaire verkiezingen die onlangs door haar is gepubliceerd, onder verwijzing naar “straatmoorden en de genadeloze reactie van de regering” op protesten van het Iraanse volk en het feit dat de regering geen van de wettelijke en vreedzame wegen van volksverzet toestaat, opgeroepen tot “boycot van de verkiezingen” als de meest burgerzinvolle vorm van protest tegen het kleinzielige en onderdrukkende beleid van de regering en schreef: “Ter ere van het bloed van de onschuldigen die zijn vermoord, zullen wij niet naar de stembussen gaan.”

Zeinab Jalalian, Siamak Ashrafi en 15 andere Koerdische politieke gevangenen in gevangenissen in Oromia roepen in de afgelopen dagen op tot boycot van de verkiezingen en zeggen: “Zij vragen ons om de executies te vergeten en niet te onderzoeken waar onze onbegraafde doden zijn begraven. Wij moeten de sporen van onze marteling verbergen en glimlachend naar de stembus gaan. Wij moeten het bloed vergeten dat in december 2017 en oktober 2019 is vergoten en de namen van honderden koelies die hun leven hebben gegeven voor brood vergeten.”

Aan de andere kant heeft Mohammad Hossein Sepehri, een van de ondertekenenden van de brief met het verzoek om het ontslag van ayatollah Khamenei, met de publicatie van een audiobestand vanuit de gevangenis van Vakil-Aban in Mashhad, onder boycot van deze verkiezingen namens de “Groep 14”, verklaard: “Als wij niet het vermogen hebben om recht op te eisen, laten wij ten minste niet onbetaalde lijfeigenen van deze tyrannen zijn door de zwarte boycot van de verkiezingen op de tweede dag van Esfand in te stellen; hij zegt ook dat dit de laatste kans is voor hervormersgezinde om hun rijen gescheiden te houden van die van criminelen en zich bij patriotten aan te sluiten.”

Arash Sadeqi, Saeed Masouri en Payam Shakiba, samen met vijf andere politieke gevangenen uit de gevangenis van Rajai Shahr in Karaj, hebben deelname aan de verkiezingen en stemming gekarakteriseerd als continuering en bevestiging van armoede, discriminatie, corruptie, gevangenisstraf, onderdrukking, het opbloeien van galgen, executies en de bevordering van terrorisme, en hebben verklaard dat geen enkele vrije Iraan met geweten door deelname aan deze farce-verkiezingen het onterecht vergoten bloed negeert en zijn schending van mensenrechten niet zal goedkeuren.

Soheil Arabi, fotograaf, blogger en gevangen burgeractivist in Iran, heeft met de publicatie van een verklaring en zonder erkenning van de Islamitische Republiek de verkiezingen voor het parlement geboycot; verkiezingen die volgens hem, gezien de recente misdaden van de regering van de Islamitische Republiek op aarde en in de hemel, een reactie verdienen die verder gaat dan boycot.

Ook de aan de regering van de Islamitische Republiek tegengestelde partijen hebben gereageerd; de Democratische Front van Iran riep met een verklaring op tot boycot van de parlementaire verkiezingen en vroeg het volk om op de tweede dag van Esfand, wanneer de parlementaire verkiezingen plaatsvinden, thuis te blijven en de farce-verkiezingen te boycotten.

In deze mededeling staat: “Deze nationale boycot getuigt van solidariteit en nationale wil en is een antwoord op de slachting van 1500 mensen in oktober en het neerschieten van het Oekraïense passagiersvliegtuig door de Revolutionaire Garde.”

Masih Alinejad, journaliste, heeft ook een campagne gelanceerd voor boycot van deze verkiezingen en schreef op haar Twitter-pagina: “De verkiezingsweek moet worden omgezet in een schaamteweek en verkiezingsvrijdag in een schaamtevrijdag.”

De boycot van deze parlementaire verkiezingsronde is niet beperkt tot activisten of politieke en burgeractivisten gevangenen; het is ook sterk populair op sociale media en veel gebruikers hebben hun steun uitgesproken voor de boycot van de elfde parlementaire verkiezingen van de Islamitische Raad.

Een van de gebruikers beschouwde deelname aan de verkiezingen als het verlenen van legitimiteit en aanvaarding aan het regime, deelname aan de massamoord op weerloos en protesteren volk, goedkeuring van diefstal, corruptie en overheidscorruptie, aanvaarding van de voortzetting van de huidige economische situatie en goedkeuring van hulp aan Hamas-terroristen… uit de zakken van het volk.