«Iraanse artsen onttrekken zes miljard toman aan belastingen»

Nadat sommige artsen en tandartsen in Iran miljarden toman aan belastingbetalingen hebben vermeden, hebben de belastingdienst en het parlement plannen opgesteld om belastingontwijking tegen te gaan, hoewel zij zeggen dat de druk om besluiten in te trekken is toegenomen.

Artsen en tandartsen in Iran betaalden in 1396 ongeveer 150 miljard toman aan belastingen. Dit terwijl de belastingdienst heeft verklaard dat het werkelijke belastingbedrag voor deze beroepsgroep 700 miljard toman bedraagt en dat de dienst grote moeilijkheden ondervindt bij het innen van dit bedrag dat sterk afwijkt van het betaalde bedrag.

Het verschil tussen de belastinginning en deze belastingbetalers bedraagt minstens 60.000 miljard rial of 6.000 miljard toman, wat volgens het onderzoekscentrum van het parlement van artsen en tandartsen moet worden ontvangen, maar “belastingontwijking” verhindert dat dit gebeurt.

Hoe groot is de belastingontwijking?

Belastingontwijking door verschillende beroepsgroepen, waaronder artsen, wordt bepaald door getallen en cijfers. Het rapport dat het onderzoekscentrum van het parlement over het begrotingswetsvoorstel 1398 publiceerde, bevatte deze getallen ook en enkele parlementariërs en functionarissen van de belastingdienst gingen zich ermee bezighouden. Deze vervolgingen hebben aangetoond dat sommige artsen niet “transparant” optreden als het gaat om het aangeven van hun inkomsten en dat zij met “speciale trucs” niet alleen hun inkomsten verborgen houden maar ook belastingbetaling ontwijken.

De begrotingsafstemmingscommissie van 1398 in het parlement zei dat als minstens 6.500 tot 6.700 miljard toman van artsen zou worden ontvangen, de staatskas voor het jaar 1398 zou kunnen worden versterkt.

Informatie over personen met belastingontwijking is verkregen uit de systemen van het integrale belastingplan en doorgegeven aan speciale bureaus die zich bezighouden met artsen, zodat zij speciaal en voorrangig een audit kunnen ondergaan. «Deze personen zijn ook onderhevig aan boetes volgens de wet vanwege het niet indienen van belastingaangiften.»

De belasting van artsen wordt geschat op ongeveer 700 miljard toman per jaar, waarvan artsen slechts 150 miljard toman hebben gestort, wat volledige belastingbetaling betekent. Dit proces en de hoogte van de belastingen hebben voor- en tegenstanders in het parlement, de belastingdienst en de medische orde.

Tegenstanders zeggen dat veel overheidspersoneel en zelfs de private sector, die meestal “zwakkere groepen” zijn, hun belastingen, inclusief salarisbetaling, volledig betalen, maar hoe kan het dat artsen niet onder de werkelijke belastinglast uit gaan.

Onlangs zei de hoofd van belastingzaken in Teheran en de provincie dat van de ongeveer 20.000 dossierstukken van artsen in Teheran slechts 11.000 personen voor het jaar 1396 hun belastingaangifte hadden ingevuld, waarbij de gemiddelde belasting die door hen was aangegeven voor elke persoon vijf miljoen en 700.000 toman bedroeg. Artsen hadden hun inkomen van 1395 ook met een vergelijkbaar aantal in 1396 aangegeven.

Onderzoeken door belastingfunctionarissen in Teheran en de provincie toonden echter aan dat op basis van statistieken en informatie uit de stelsels van het integrale belastingplan, het gemiddelde inkomen per arts in 1395-1396 ongeveer 14 miljoen toman bedroeg en niet vijf miljoen en 700.000 toman.

Dossier van 500 artsen met hoog inkomen

Onder de werkende artsen hebben blijkbaar 500 artsen een hoger inkomen dan de rest, omdat tegen hen ook belastingontwijkingsdossiers zijn geopend. De gemiddelde maandelijkse belasting die door deze artsen werd aangegeven bedroeg ongeveer 17 miljoen toman, terwijl Mohammad Reza Nouri, hoofd van belastingzaken in Teheran en de provincie, heeft gezegd dat hun werkelijke belasting op meer dan 76 miljoen toman is vastgesteld en ingeschat en betaald moet worden.

Zwakke juridische mechanismen en het gebrek aan verbinding tussen databases hebben, naar mening van belastingfunctionarissen, het ontvangen van werkelijke belastingen niet alleen van artsen maar ook van andere beroepsgroepen bemoeilijkt tot op het punt dat zij het ontvangen van werkelijke belastingen “onmogelijk” achten.

Stort het op het rekening van de secretaresse!

Voeg het niet installeren van betaalterminals en het storten van consultatietarieven op de rekening van de secretaresse toe aan de genoemde problemen en zwakke mechanismen. Dit onderwerp, hoewel niet nieuw, is tot verbijstering van sommigen in het parlement ook in de media gekomen dat «sommige artsen hun inkomsten op de rekening van hun secretaressen storten».

«Verborgen manieren om inkomsten te verbergen» zijn onder meer verwijzingen van sommige leden van de begrotingsafstemmingscommissie van het parlement naar het “stijgende” proces van dit fenomeen onder sommige artsen, op zodanige wijze dat deze personen hun inkomsten en stortingen naar de rekening van de secretaresse overbrengen en proberen «geen spoor van deze inkomsten achter te laten».

Op basis van officiële statistieken betaalt 40 procent van de Iraanse economie belastingen, 40 procent is vrijgesteld van belastingbetaling en 20 procent «steekt de kop in het zand» en betaalt geen belastingen. De andere 60 procent is ofwel nog niet in het belastingnet gevallen ofwel om verschillende redenen vrijgesteld.

Verdachte transacties worden vervolgd

Het installeren van betaalterminals in een praktijk wordt door artsen beschouwd als een van hun twijfels over het vallen in belastingnetten en zij zijn er altijd tegen. Dit onderwerp leidde lange tijd tot een campagne tegen artsen zonder betaalterminals die patiënten dwingen contant geld te betalen. In deze campagne werd iedereen gevraagd de namen van artsen op sociale netwerken bekend te maken die geen betaalterminals in hun praktijk hadden.

Het ontbreken van betaalterminals in artspraktijken is een van de problemen die, volgens belastingfunctionarissen, ook belastingontwijking heeft veroorzaakt, tot op het punt dat Gholamhossein Davani, lid van de Iraanse vereniging van registeraccountants, de claim opperde dat «veel artsen betaalterminalapparaten op naam van hun secretaressen hebben genomen».

Deze nieuwe methode is misschien een tijdelijke manier om belastingbetaling te vermijden, maar «verdachte transacties op rekeningen van secretaressen» is een onderwerp dat de belastingdienst heeft verklaard na te zullen gaan.

Ondertussen heeft de vertegenwoordiger van de belastinggeschillencourt van de belastingdienst in Teheran het niet-gebruik van betaalterminals in het voordeel van artsen en ten nadele van het publiek en patiënten beschouwd. Naar het oordeel van voorstanders van artsenbelastingbetaling moet de installatie van betaalterminalapparaten in praktijken een juridische verplichting worden.

«Druk» om begrotingsafstemmingsbesluiten in te trekken

De installatie en het gebruik van betaalterminalapparaten wordt benadrukt door de belastingdienst, terwijl er berichten zijn van «druk» om de nieuwe besluiten van de begrotingsafstemmingscommissie van het parlement in te trekken.

Twee recente besluiten van de begrotingsafstemmingscommissie van het Iraanse parlement betreffen de verplichting voor artsen om betaalterminals te installeren en het inhouden van 10 procent van hun honoraria door medische centra als belasting.

Tegenstanders van deze twee besluiten, waarvan sommige parlementariërs de uitspraken als «druk» hebben beschouwd, staan erop dat de voorwaarden voor belastingbetaling «eerlijk» zijn.

Ziekenhuizen zijn nu verplicht om driemaandelijks de inkomsten van artsen in ziekenhuizen op mechanische wijze naar de belastingdienst door te sturen.

Het niet-gebruik van betaalterminalapparaten wordt ook speciaal onderzocht. Er is afgesproken dat dit proces strenger zal zijn en dat vanaf volgende Perzisch jaar, waarvan nog ongeveer twee maanden rest, strenge maatregelen zullen worden genomen met betrekking tot de aanvaarding van kosten en de bepaling van inkomsten van artsen die aan belasting onderhevig zijn.

Bron: DW