Artsen Zonder Grenzen: Toestand vluchtelingen op Nauru is uitermate slecht
Met toenemende zorgen en waarschuwingsrapporten over de toestand van vluchtelingen die Australië naar kampen op Nauru en Papoea-Nieuw-Guinea heeft gestuurd, zegt “Artsen Zonder Grenzen” dat de geestelijke gezondheid van velen die op Nauru verblijven “uitermate slecht” en “onmenselijk” is.
In een rapport dat de organisatie Artsen Zonder Grenzen “Eindeloze wanhoop” noemt en maandag 3 december publiceerde, staat dat 60 procent van degenen op wie artsen in Nauru toezicht hebben gehouden “zelfmoordgedachten hebben” en 30 procent van hen heeft geprobeerd zelfmoord te plegen.
Artsen Zonder Grenzen zegt dat onder degenen die zelfmoordpogingen hebben gedaan ook kinderen tot 9 jaar oud voorkomen.
Volgens deze niet-gouvernementele liefdadigheidsorganisatie hebben artsen en hulpverleners in de detentiecentra op Nauru getuige gestaan van enkele van de ergste humanitaire omstandigheden ter wereld; “zelfs in aanmerking nemend de hulp die deze organisatie aan slachtoffers van marteling heeft geboden”.
De regering van Nauru heeft deze organisatie echter gedwongen het eiland te verlaten; volgens de organisatie verleenden hulpverleners van november 2017 tot oktober 2018 hulp aan burgers van Nauru en vluchtelingen die Australië naar detentiecentra op dit eiland had gestuurd.
Artsen Zonder Grenzen zeggen dat de regering van Nauru op 5 oktober plotseling aankondigde “we hebben jullie niet meer nodig” en de hulpverleners dwong het eiland binnen 24 uur te verlaten.
De organisatie zegt dat artsen en hulpverleners gedwongen werden “honderden patiënten die onmiddellijke hulp nodig hadden” in de steek te laten en te vertrekken.
De uitzetting van hulpverleners uit Nauru vond plaats terwijl deze organisatie in september aan de Australische regering had gevraagd vluchtelingen, met name kinderen, onmiddellijk uit Nauru te evacueren.
De recente waarschuwing van Artsen Zonder Grenzen over de toestand van vluchtelingen die Australië naar eilanden in de Stille Oceaan stuurt, is echter niet de eerste van dit soort; het is eerder een recent rapport van activisten en toezichthoudende organisaties die allemaal hun bezorgdheid hebben uitgesproken over de omstandigheden van gezinnen, kinderen en andere personen in detentie.
De Verenigde Naties had in september aan de Australische regering gevraagd de vluchtelingendetentiecentra van het land op eilanden ver van Australisch grondgebied onverwijld leeg te maken en te sluiten.
Kort daarna waarschuwde de Australische Geneeskundige Associatie over de toestand van kinderen in het vluchtelingenkamp op Nauru en zei dat het “een wonder” is dat tot nu toe geen van hen het leven heeft verloren.
Amnesty International verzocht in oktober aan Australische politici onmiddellijk maatregelen te treffen voor de overdracht van 1.287 mannen, vrouwen en kinderen in kampen op Nauru en Papoea.
Toch lijkt geen van deze waarschuwingen veel effect te hebben gehad op het beleid van de Australische regering. Scott Morrison, de Australische premier, benadrukte eind zomer “geen maatregelen te nemen die het grensbeleid van Australië in gevaar brengen”. Deze verklaringen betekenen dat de Australische regering niet bereid is haar beleid aangaande de weigering bootsvluchtelingen op eigen grondgebied op te vangen te veranderen, en hen voorlopig buiten haar grenzen houdt.
Volgens statistieken van de “Australische Vluchtelingenraad” van afgelopen zomer werd het totale aantal vluchtelingen in beide gebieden Nauru en Papoea geschat op 1.655 personen. Naar verluidt zijn in totaal 3.127 personen onder de afspraken tussen Australië, Nauru en Papoea naar deze twee landen gestuurd, waarvan veel Iraniërs waren; van deze zijn minstens 855 personen “vrijwillig” het eiland verlaten, waarvan de meesten naar hun thuisland zijn teruggekeerd.
Bron: Radio Farda
