Eilanden genaamd ‘luxe’ scholen in een zee van algemene armoede

Een parlementslid heeft kritiek geuit op de astronomische schoolgelden van ‘luxe’ scholen in Teheran en heeft gesproken over de hoge kosten die families moeten betalen voor speciale diensten, waaronder reizen naar Europa. De voorzitter van het parlement heeft om vervolgacties gevraagd.

Alireza Salimi, parlementslid, heeft tijdens de openbare zitting van zondag 5 Khordad (26 mei) van de Islamitische Raadgevende Vergadering zijn bedenking kenbaar gemaakt tegen dure private of ‘luxe’ scholen in Teheran en heeft gewezen op de verbijsterende kosten die families moeten betalen om hun kinderen naar deze scholen te sturen.

Volgens het persbureau Mehr heeft hij gezegd: ‘Deze scholen hebben 80 miljoen toeman van families ontvangen en hebben leerlingen naar Zweden en Frankrijk gebracht.’ Hij stelde de vraag waarom dergelijke scholen in Teheran opereren ‘in omstandigheden waarin een aanzienlijk deel van de samenleving onder economische druk leeft’.

Ali Larijani, voorzitter van het parlement, heeft de onderwijs- en onderzoekscommissie van het parlement ook verzocht het onderwerp van luxe scholen in Teheran op te volgen.

Wat voor faciliteiten bieden deze scholen hun leerlingen?

Het persbureau ISNA publiceerde zaterdag 4 Khordad (25 mei) een uitgebreide rapportage met veldonderzoek naar deze scholen. Dit medium verwijst naar de uitspraken van Mojtaba Zini-vand, voorzitter van de organisatie voor private scholen, die heeft gezegd: ‘Het maximale schoolgeld voor basisscholen in Teheran is 9 miljoen en 400.000 toeman, voor voortgezette scholen in de eerste fase maximaal 11 miljoen toeman en voor voortgezette scholen in de tweede fase, met uitzondering van het twaalfde leerjaar, maximaal 15 miljoen toeman’.

Dit basisgeldbedrag omvat niet veel aanvullende diensten en verschilt sterk afhankelijk van de classificatie van non-profitscholen. In dit rapport staat dat volgens het goedgekeurde model van het Ministerie van Onderwijs het basisschoolgeld geen vervoer, maaltijden en kleding voor leerlingen omvat, en dat de kosten voor aanvullende programma’s van scholen 3 tot 4 miljoen toeman aan het door Onderwijs goedgekeurde schoolgeld toevoegen, wat veel gezinnen onder de huidige economische omstandigheden niet kunnen betalen.

Deze aanvullende uitgaven omvatten echter in sterk ‘luxe’ scholen veel zaken, inclusief buitenlandse reizen, die soms meerdere keren het basisschoolgeld bedragen.

Het rapport behandelt de rangschikking van scholen en benadrukt dat scholen van de eerste rang ‘met macht en rijkdom zijn opgericht. Scholen waar toegang voor niet elke leerling bereikbaar is en zelfs het ministerie van Onderwijs heeft niet veel macht om hun activiteiten toezicht te houden.’

Deze scholen bieden verschillende niveaus van kleuterschool tot middelbare school en ontvangen schoolgelden tussen 15 miljoen en 23 miljoen toeman. De verplichte programma’s en diensten van deze scholen verschillen ook duidelijk van andere scholen. Van verplichte gespecialiseerde muziekles tot ’tweede vreemde taal, een gespecialiseerde sport, zwemmen, yoga, zumba, computeronderwijs’ enzovoort.

Deelname aan speciale expedities van deze scholen gaat gepaard met het betalen van tientallen miljoenen toeman; bijvoorbeeld ongeveer 50 miljoen toeman voor een reis naar Frankrijk of 30 miljoen voor een reis naar Zweden, waarnaar sommige gezinnen hebben verwezen.

Terwijl duurte en inflatie het leefniveau van het gewone volk in Iran ernstig hebben verlaagd en sommigen voor het avondeten met problemen worden geconfronteerd, heeft deze groep gezinnen, volgens het rapport, geen problemen met het betalen van verbijsterende kosten.

Het rapport behandelt ook scholen van de tweede en derde rang van non-profitorganisaties die minder diensten verlenen en tegelijkertijd lager schoolgeld vragen. Maar zelfs die moeten soms tot 18 miljoen toeman als basisschoolgeld voor de middelbare school betalen. Een bedrag dat geen aanvullende diensten zoals buitenschoolse lessen omvat.

De voorzitter van de organisatie voor private scholen en centra van het Ministerie van Onderwijs en Trainers heeft gezegd dat gezamenlijke toezichtsteams met onderwijsafdelingen in verschillende wijken van Teheran worden geplaatst. Maar het is onduidelijk hoe deze teams de verschillende methoden om onderwijskosten van gezinnen te innen willen voorkomen. Bovendien, zolang ‘een groep geld kan uitgeven’, kan je hun via welke wet dan ook verhinderen dit voort te zetten.

Een vergelijking tussen de faciliteiten en speciale onderwijsdiensten die deze groep scholen ter beschikking stelt aan leerlingen van ‘luxe’ gezinnen in de samenleving en de trieste toestand van overheidsscholen, toont de diepte van de ramp. Een ‘ramp’ die niet tot Teheran beperkt is en hoe verder je van de hoofdstad verwijderd bent, hoe droever de situatie is. De faciliteiten van deze scholen, de slechte toestand van hun leerlingen en pijnlijke gebeurtenissen die erin hebben plaatsgevonden, zijn meermaals in de media weergegeven.

Bron: DW