Studenten Allameh: Nee tegen oorlog, nee tegen sancties, nee tegen autoritarisme

Een groep studenten van de Universiteit Allameh Tabatabai verzette zich tegen oorlog en buitenlandse sancties. De studenten waarschuwden ook “binnenlandse machthebbers” dat zij niet met het dagelijks leven en bestaan van het volk mogen gokken.

De bijeenkomst van studenten van de Universiteit Allameh Tabatabai vond plaats op zondag 26 mei voor de faculteit Sociale Wetenschappen van deze universiteit. Volgens een bericht dat op het Telegramkanaal van studenten van de faculteit Sociale Wetenschappen was gepubliceerd, begon de studentenbetoging met het zingen van een kinderlied. Ze liepen vervolgens rond de binnenplaats van de faculteit Sociale Wetenschappen en aan het einde werd de verklaring van de bijeenkomst voorgelezen.

Op spandoeken die door studenten werden vastgehouden stond geschreven: “Nee tegen oorlog, nee tegen sancties, nee tegen autoritarisme / Oneerlijke blokades moeten worden verbroken / Sanctiebeleid is onmenselijk / Armoede en ellende zijn het gevolg van sanctiebeleid / Nationale veiligheid zonder vrijheid en rechtvaardigheid is zinloos”

Enkele leuzen van de studenten waren onder meer: “We willen geen oorlog en geen wapenstokken, alleen terugkeer naar het volk / Politieke student moet vrij zijn / Student sterft, accepteert geen vernedering / Nee tegen oorlog, nee tegen sancties, nee tegen autoritarisme”

In een verklaring die aan het einde van de bijeenkomst werd voorgelezen stond: “Tegenwoordig horen we verontrustende berichten van alle kanten. Terwijl ernstige economische sancties het leven van het volk verstoren, slaat de ene groep op de oorlogstrom en eist een andere groep verhoging van de sancties. Dit terwijl onze oren de afgelopen jaren doof zijn geworden voor de krijgszangen van machten en onze stem niet wordt gehoord.”

In deze verklaring werd verder gesteld: “We willen midden in deze valse dualiteit onze stem opnieuw verheffen: nee tegen oorlog, nee tegen sancties, nee tegen autoritarisme”

De addressanten zijn niet alleen buitenlandse autoritaristen

De studenten van Allameh stellen verder in hun verklaring: “De addressanten van de kreet ‘nee tegen oorlog en sancties’ zijn niet alleen buitenlandse autoritaristen! Wij waarschuwen ook de binnenlandse machthebbers dat jullie ook niet het recht hebben om met het dagelijks leven en bestaan van het volk te gokken! Jullie hebben niet het recht om het algemeen belang van het volk op het altaar van riskant beleid op te offeren! Wanneer en via welke mechanismen hebben jullie dit beleid aan het publieke oordeel onderworpen?”

In de verklaring staat verder: “Buitenlandse inmenging is een verdubbeld excuus geworden voor het zwijgen van kritici en tegenstanders binnenlands. Vandaag zijn er velen die onder het mom van deze buitenlandse bedreigingen autoritarisme binnenshuis toedekken en zich tot verdedigers van de status quo hebben ontwikkeld.”

De studenten voegden eraan toe: “Wij stellen stellig dat ‘nee tegen oorlog en sancties’ alleen legitiem is als het gepaard gaat met ‘nee tegen autoritarisme’. In feite is geen enkel deel van deze leuze zonder het andere mogelijk. Wij zien de legitieme oplossing in het voortzetten van binnenlandse kritiek en strijd, terwijl we nee zeggen tegen buitenlandse inmenging, en wij geloven dat elke aanpak die gebaseerd is op het opleggen van meer lijden aan het volk, met welke bedoeling ook, fout is.”

De auteurs van de verklaring stellen vervolgens de buitenlandse “oppositie” ter verantwoording: “De oppositie die oorlog en sancties aanmoedigt, moet begrijpen dat, zolang zij onverschillig staat tegenover het lijden en de moeizaamheden van het leven van het volk en hun hopen op bevrijding van het pad van armoede en ellende, zij geen zinvol onderscheid met de regering hebben gecreëerd en naar ons inzien onderdeel zijn van de vernietiging van de huidige situatie. Voor hen is het noodzakelijk om te begrijpen dat de afschuw van het volk voor de huidige situatie geen credibiliteit of aanzien zal scheppen voor de onmenselijke methode die zij in beleid hebben gekozen.”

Over welke “veiligheid” spreken de machthebbers?

De studenten richten zich vervolgens tot de Iraanse machthebbers en stellen hun begrip van “veiligheid” ter discussie: “Als we over veiligheid spreken, over veiligheid voor wie spreken we dan?”

“Hoe kan men over veiligheid spreken, wanneer we dagelijks getuige zijn van arrestatie, detentie en gevangenis van critici en tegenstanders van de huidige situatie? Tijdens de afgelopen decennia heeft het optreden van machthebbers voor eentonigheid en de eliminatie en onderdrukking van verschillende stemmen ertoe geleid dat vandaag de universiteit is omgevormd tot een kazerne waar elke kleine beweging wordt onderdrukt! Protesten en arbeidersstakingen worden zwaar onderdrukt en vakactivisten onder leraren worden gevangen gezet. Nog steeds, bijna een maand later, bevinden enkele deelnemers van de Werkersdag-bijeenkomst zich in detentie, waarvan twee journalisten zijn. Jarenlang worden de eisen van religieuze minderheden beantwoord met zware gerechtelijke vonnissen, derwisjen zitten gevangen, milieuactivisten zitten meer dan een jaar in “voorlopige detentie”! Bijna negen jaar huisarrest loopt, koelberen worden doodgeschoten onder het mom van hun poging tot levensonderhoud, Afghaanse migranten, uitgaande arbeidskracht en goedkoop voor werk en wederopbouw, worden alle voorbije jaren met uitwising bedreigd, en rustige en burgerprotesten tegen verplichte hijab worden geconfronteerd met zware gevangenisstraffen.”

De verklaring voegt toe: “Vandaag is 90 procent van de beroepsbevolking in Iran tijdelijk. Als gevolg van het beleid van de regering hebben corruptie en systematische discriminatie zich genesteld en zijn armoede en werkloosheid ernstig toegenomen. Vandaag zijn bijna 19 miljoen mensen uit de bevolking stadsbewoners aan de rand die ook van de meest minimale sociale voorzieningen zijn verstoken.”

De studenten zeggen dat deze situatie “niet alleen het gevolg is van sancties. Hoewel sancties ook effectief zijn en de situatie verergeren, is dit niet het hele verhaal. Deze situatie is het gevolg van beleid waartegen moet worden opgestaan. Sancties en buitenlandse druk vinden plaats terwijl het volk binnenlands ook wordt geconfronteerd met een wilde aanval op hun dagelijks bestaan en geleidelijk al hun onderwijzen gezondheids- en sociale voorzieningen verliezen.”

Aan het einde van de verklaring staat: “We bevinden ons tussen brute machten van binnenlandse en buitenlandse zijde en willen voor geen van hen onze ogen neerslaan. We hopen dat deze bijeenkomst een aanleiding is voor het horen van de stem van de stemlozen! Voor het gehoor krijgen van het bericht van de meerderheid die in de huidige politieke dualiteiten hun zaak vervreemd voelen en willen aangeven dat er een ander pad en andere zorgen zijn. Een pad dat begint met gelijktijdig nee zeggen tegen oorlog, sancties en autoritarisme.”

Bron: DW