Gevoelig overleg tussen Rubio en Paus Leo in Vaticaan in poging spanningen over Iraanse oorlog te verminderen
Terwijl de meningsverschillen tussen het Vaticaan en de Amerikaanse regering over de Iraanse oorlog en crises in het Midden-Oosten een van de zeldzaamste politieke spanningen van afgelopen jaren zijn geworden, bracht de Amerikaanse minister van Buitenlandse Zaken Marco Rubio een belangrijk bezoek aan het Vaticaan waarin hij een ontmoeting had met Paus Leo. Dit was een bijeenkomst die door velen wordt gezien als een poging om de beschadigde betrekkingen tussen het Witte Huis en de leider van de wereldwijde katholieken te herstellen. Deze ontmoeting vond plaats terwijl Paus Leo in de afgelopen maanden herhaaldelijk waarschuwingen had gegeven tegen de voortduring van de oorlog, nucleaire bedreigingen en toenemend geweld in de regio.
Volgens een verklaring van het Amerikaanse ministerie van Buitenlandse Zaken bespraken beide partijen in deze ontmoeting de “situatie in het Midden-Oosten” en ook onderwerpen met betrekking tot vrede, godsdienstvrije en humanitaire crises. Washington stelde dat dit overleg de sterke betrekkingen tussen de Verenigde Staten en de Heilige Stoel en hun gezamenlijke inzet voor het bevorderen van vrede en mensenwaardigheid benadrukte.
Internationale mediakanalen meldden dat het overleg tussen Rubio en Paus Leo meer dan twee uur duurde, langer dan oorspronkelijk gepland, wat aangeeft hoe gevoelig de besproken onderwerpen waren, met name de Iraanse oorlog en recente meningsverschillen tussen Donald Trump en het Vaticaan.
De spanningen tussen het Witte Huis en het Vaticaan verslechterden nadat Paus Leo (de eerste Amerikaanse Paus) openlijk kritiek uitte op de voortduring van de Amerikaanse en Israëlische oorlog met Iran en om een wapenstilstand en terugkeer naar diplomatie vroeg. Hij had ook herhaaldelijk gewaarschuwd voor het gevaar van escalatie van het conflict en de humanitaire gevolgen daarvan. Trump voerde daarentegen in de afgelopen weken scherpe verbale aanvallen uit tegen de Paus en beschuldigde hem van “zwakte tegenover het Iraanse regime”.
Trump stelde zelfs in een radiogesprek dat de Paus het liever zou zien dat Iran kernwapens kreeg, een bewering die het Vaticaan afwees en benadrukte dat het standpunt van de katholieke kerk altijd tegen oorlog en kernwapens is geweest.
Marco Rubio, zelf een erkende katholiek in de Amerikaanse regering, probeerde tijdens dit bezoek de sfeer van de ontmoeting vriendelijk te houden. Hij gaf de Paus een kristallen bal die leek op een Amerikaanse voetbal met het zegel van het ministerie van Buitenlandse Zaken en zei met een verwijzing naar de sportieve interesse van de Paus: “U houdt van honkbal, maar deze heeft het zegel van het ministerie erop.” Rubio voegde ook met een humoristische toon toe: “Wat kun je geven aan iemand die alles al heeft?”
Daarentegen gaf Paus Leo aan Rubio een pen gemaakt van olijfhout en zei: “Olijf is duidelijk een symbool van vrede.” Hij schonk de Amerikaanse minister van Buitenlandse Zaken ook een boek over kunstwerken in het Vaticaan.
Deze ontmoeting was niet beperkt tot het onderwerp Iran. Volgens verslagen werden ook de migratiecrisis, de situatie van christenen in Afrika, ontwikkelingen in Latijns-Amerika en de kwestie van godsdienstvrijheid besproken in de gesprekken tussen beide partijen. Sommige mediakanalen hebben geschreven dat het Vaticaan zich zorgen maakt over de toenemende militaire toon en het hardlijnige beleid van de Amerikaanse regering tegenover migranten en politieke tegenstanders.
Paus Leo had ook in recente weken standpunt ingenomen over de onderdrukking van protesten in Iran. Na lange stilte verklaarde hij in reactie op rapporten over het doden van Iraanse demonstranten: “Ik veroordeel alle acties die onrechtvaardig zijn. Ik veroordeel het nemen van mensenleven.”
Politieke analisten geloven dat het overleg tussen Rubio en Paus Leo meer is dan een formele ontmoeting; het is een poging om te voorkomen dat de kloof tussen Washington en het Vaticaan verder verdiept; een kloof die met de voortduring van de Iraanse oorlog, toenemende humanitaire crises in het Midden-Oosten en meningsverschillen over het wereldwijde beleid van Amerika, grotere proporties kan aannemen.
