Getuigenis medisch personeel over pogingen regering om medische centra “om te vormen tot onderdeel van moordmachine”
De in Noorwegen gevestigde Iraanse Organisatie voor Mensenrechten publiceerde een rapport over wijdverbreide schendingen van mensenrechten door de Islamitische Republiek in Iraanse medische centra.
Het rapport, dat op 14 februari werd gepubliceerd, stelt dat er rechtstreekse getuigenissen zijn van artsen en medisch personeel uit verschillende Iraanse steden naar de Iraanse Organisatie voor Mensenrechten zijn gestuurd, die aantonen dat de Islamitische Republiek tijdens het onderdrukken van de protesten in december ziekenhuizen en medische centra “in onderdelen van een moord- en onderdrukkingsmachine” heeft veranderd.
Het rapport bevat ook verslagen van opzettelijke moord op gewonde protesteerders, ontvoering van gewonden uit ziekenhuisbedden, arrestatie van medisch personeel, ontzeggen van burgers van medische zorg en massale begravingen van doden.
In een gedeelte van het rapport wordt de beschreven situatie door een lid van het medisch personeel gekarakteriseerd als “werkelijke oorlogsomstandigheden”.
De Iraanse Organisatie voor Mensenrechten citeerde in haar rapport getuigenissen van verschillende leden van het medisch personeel uit verschillende delen van het land. Wat in de verhalen van deze mensen staat, getuigt allemaal van ernstige, bloedige en georganiseerde onderdrukking van protesteerders.
Volgens het rapport bevestigde een arts in Lorestan eerdere verslagen over het uitschakelen van beademingsapparaten van gewonde protesteerders in sommige ziekenhuizen en zei: “Ze haalden bijvoorbeeld buizen uit de mond van gewonden die op zuurstofapparatuur waren aangesloten en legden hen nog levend in het mortuarium.”
Ook een ooggetuige uit de provincie Lorestan bevestigde dat veiligheidsambtenaren lichamen van doden in “Mihan-ijskasten” naar het ziekenhuisplein vervoerden; een beschuldiging die eerder was gemaakt tegen het zuivelproductbedrijf Mihan tijdens eerdere landelijke protesten in Iran. Hoewel de directeuren van “Mihan” destijds hun deelname aan de bloedige onderdrukking van protesteerders ontkenden.
Een ander punt dat in de verhalen van getuigen herhaaldelijk werd genoemd, is de kwestie van “kogelgeld” dat van families van protesteerders werd geïnd. Dit proces is bevestigd door familieleden van een aantal omgekomen protesteerders in gesprekken met Radio Farda.
In gesprekken met Radio Farda zeiden verwanten en familie van omgekomen protesteerders in december dat veiligheidsinstellingen van de Islamitische Republiek voor de overdracht van de lichamen van hun dierbaren aanzienlijke geldbedragen hebben geëist.
Volgens degenen die werden geïnterviewd, zeiden regeringsambtenaren hun dat zij een document moesten ondertekenen ter gelegenheid van de overdracht van het lichaam, stellende dat de overleden persoon een veiligheidsagent of lid van de Basij was geweest of door protesteerders was vermoord. Volgens deze personen werd het lichaam alleen tegen betaling van een groot bedrag vrijgegeven als de familie weigerde.
Volgens een ooggetuige van de mensenrechtenorganisatie werden gezinnen van omgekomen protesteerders gezegd dat zij “750 miljoen tot één miljard toeman kogelgeld” moesten betalen als zij weigerden hun geliefden als “Basij-leden” aan te merken.
De Iraanse Organisatie voor Mensenrechten verwees ook, onder verwijzing naar een arts die in verschillende Teherantse ziekenhuizen werkt, naar vervalste medische gegevens. Volgens deze arts “gewonde protesteerders die in ziekenhuizen waren opgenomen, werden met vervalste redenen, zoals ongevallen of tumoren, behandeld.”
Het rapport merkt op dat een groot aantal doden doelwit was van kogels in het hoofd.
Het rapport stelt dat veel gewonden uit angst voor geweld door veiligheidskrachten hun behandeling stopten en naar ondergrondse en informele behandelingen gingen.
Een ander punt in het recente rapport is het dwangsmatig verdwijnen van gewonde en behandelde protesteerders. Op deze basis zijn een aantal gewonde patiënten door veiligheidskrachten naar onbekende locaties overgebracht en is hun lot nog steeds onduidelijk.
De Iraanse Organisatie voor Mensenrechten verstrekte ook statistieken over artsen, verpleegkundigen en ander medisch personeel dat is gearresteerd omdat zij volhardden in hun taak om gewonden te behandelen en te helpen. De organisatie schrijft dat veiligheidskrachten inbraken pleegden in huizen en klinieken van medisch personeel, hen gewelddadig arresteerden en hun bezittingen beschadigden.
Het rapport vermeldt 35 gearresteerde leden van het medisch personeel.
De Iraanse Organisatie voor Mensenrechten meldde ook dat, naast leden van het medisch personeel die vanwege hun trouw aan professionele en ethische principes slachtoffer werden van geweld, ook enkele leidinggevende functionarissen verbonden aan de regering in medische centra hebben samengewerkt bij de doding van protesteerders.
Mahmoud Amiri Moghadam, directeur van de Iraanse Organisatie voor Mensenrechten, beschouwde de getuigenis van artsen in het recente rapport van de organisatie als bewijs van het systematisch gebruik door de Islamitische Republiek van ziekenhuizen als onderdrukkings- en moordwapen.
Meneer Amiri Moghadam stelde in de inleiding op dit rapport duidelijk: “Opzettelijk uitschakelen van beademingsapparatuur, voorkoming van behandeling van gewonden en arrestatie van patiënten uit ziekenhuisbedden zijn voorbeelden van misdaden tegen de mensheid en tekenen van volledige ineenstorting van alle ethische en juridische normen in deze regering.”
De Iraanse Organisatie voor Mensenrechten verzocht de Wereldgezondheidsorganisatie om rapporten over wijdverbreide schendingen van mensenrechten in Iraanse medische centra te onderzoeken. Volgens de directeur van deze organisatie zijn “deze bevindingen essentieel voor de bescherming van mensenleven nu en voor het waarborgen van verantwoording en gerechtigheid in de toekomst.”
Eerder publiceerde de Hoge Raad van de Medische Orde van Iran ook een verklaring waarin zij “ernstige bezorgdheid over de fysieke, psychische en beroepsveiligheid van medisch personeel” uitten tijdens het onderdrukken van de decemberprotesten en vroegen zij functionarissen en betrokken instellingen om “bedreigende of inmengende” behandeling tegen te gaan.
Tijdens de bloedige onderdrukking van de decemberprotesten werden niet alleen duizenden mensen gedood, maar ook tienduizenden protesteerders in verschillende delen van Iran gewond, maar er is nog geen officiële statistiek van het aantal gewonden gepubliceerd. De mensenrechtenorganisatie Hrana stelde dat het aantal slachtoffers van de onderdrukking van decemberprotesten minimaal 11.000 personen bedraagt. Mensenrechtenorganisaties zeggen dat het werkelijke aantal veel hoger kan zijn dan deze cijfers.
Bron: Radio Farda
