Executie van “Ali Rabar”, een duidelijk misdrijf waar de wereld niet zwijgend voorbij mag gaan
De executie van “Ali Rabar”, fitnesstrainer en een van de Iraanse protesteerders, is een duidelijk misdrijf dat aantoont dat de Islamitische Republiek geen grenzen kent wanneer het gaat om het doden van mensen, en de wereld mag niet zwijgen voor dit misdrijf.
Terwijl onderdrukking en doden van protesteerders in Iran in een nieuw stadium is beland, berichten nieuws- en mensenrechtenbronnen over de uitvoering van doodvonnissen tegen gearresteerde protesteerders in Iraanse gevangenenissen, een onderwerp dat opnieuw het meedogenloze en onverschrokken gezicht van de regering van de Islamitische Republiek wanneer het gaat om het nemen van mensenleven, duidelijker dan ooit aantoont.
Volgens betrouwbare bronnen is “Ali Rabar”, een van de gearresteerde protesteerders in Mashhad, donderdagochtend 2 Bahman 1404 geëxecuteerd. Hij was 33 jaar oud, fitnesstrainer en burger die tijdens de recente protesten was gearresteerd en slechts enkele dagen na zijn arrestatie is geëxecuteerd, een feit dat opnieuw aantoont dat de Islamitische Republiek niet schroomt het leven van protesterende burgers te nemen en met de wreedste methoden doorgaat met onderdrukkking.
Het bericht over de executie van Ali Rabar is gepubliceerd terwijl meer rapporten over voortgaande executies en dreigende gevaren voor andere protesteerders naar buiten zijn gekomen, en mensenrechtengroepen hebben voor de hernieuwde inzet van executies als martelings- en intimidatiemiddel tegen het Iraanse volk gewaarschuwd.
Mensenrechten- en mediabronnen hebben gerapporteerd dat honderden tot duizenden protesteerders en gearresteerden onder marteling, geforceerde bekentenis en executiegevaar staan, wat deze situatie niet alleen als voortzetting van onderdrukking kwalificeren, maar als het gebruik van executie als instrument van politieke intimidatie.
Ook op internationaal niveau zijn deze bloedige maatregelen met reacties gepaard gegaan. Media hebben gerapporteerd dat buitenlandse regeringen en internationale organen over het geweld tegen protesteerders hebben gewaarschuwd en dat zelfs noodsessies van de Mensenrechtenraad van de Verenigde Naties zijn gehouden om de situatie in Iran te beoordelen.
Daarnaast heeft het onderwerp op internationaal niveau aandacht gekregen tegelijkertijd met de binnenlandse onderdrukking en de uitvoering van executies in Iran; enerzijds hebben media gerapporteerd dat de Amerikaanse president over de gevolgen van voortgaande bloedbaden in Iran heeft gewaarschuwd, en anderzijds heeft de Islamitische Republiek geprobeerd sommige van deze executies te ontkennen of te bagatelliseren, maar mensenrechtenactivisten benadrukken dat politieke executies en onderdrukking van protesteerders doorgaan.
Deze ontwikkelingen moeten een waarschuwingssignaal voor de internationale gemeenschap zijn: een regering die zelfs voor mensenleven niet terugdeinst, is aan geen enkele mensenrechtennorm gebonden en heeft alleen angst, onderdrukking en geweld tot instrument van haar heerschappij gemaakt. Nu meer dan ooit lijkt wereldwijde bewustwording, mensenrechtendruk en reactie van internationale organen om het Iraanse volk te verdedigen nodig en dringend.
