Brief van politieke gevangene “Mitem Dehabanzadeh” aan het volk over de arrestatie van zijn zus

“Mitem Dehabanzadeh”, politieke gevangene, heeft een brief uit de gevangenis geschreven aan het volk over de arrestatie van zijn zus.

“Kosar Dehabanzadeh”, zus van de politieke gevangene Mitem die gevangen zit in de Qazalhesar-gevangenis, werd op 6 september door veiligheidskrachten in Shiraz gearresteerd en overgebracht naar de isoleercel van het informatiebureau in Shiraz en wordt nu vastgehouden in deze plaats bekend als sectie 100. Ze was eerder meerdere keren voor verhoor opgeroepen door het informatiebureau vanwege haar steun aan en rechtelijk vervolgde haar broer.

De politieke gevangene Mitem Dehabanzadeh schreef in protest tegen de arrestatie van zijn zus, die hij beschouwde als een instrument om meer druk op hem en zijn familie uit te oefenen, een brief vanuit de gevangenis gericht aan het Iraanse volk en vroeg het volk de stem van zijn zus te zijn.

Hij schreef erover dat de genoemde druk eerder twee keer een hartaanval van hun moeder heeft veroorzaakt en nu de arrestatie van Kosar ook haar toestand heeft verslechterd: “We werden geboren en groeiden op in een stad en religieus-traditioneel gezin, volledig onder de opvoeding van een familie waarvan meer dan tien leden voortdurend aan het front waren en de meesten ervan waren omgekomen en verscheurd door datzelfde oorlog.

Van jongs af aan werd ons geleerd trots en fanatiek te zijn van het soort “eerambacht” dat geen haartje mag uitsteken en mijn tong mag niet stil blijven van school naar huis. Omdat we een martelaarsfamilie zijn!! Toen het beeld van “Ayatollah” op televisie werd uitgezonden, als we geen zegeningen uitspraken waren we zondig en als we onconventionele vragen stelden of zoiets zeiden, kregen we onmiddellijke waarschuwingen van onze naasten die gepaard gingen met bedreigingen en vernedering en minachting en …!

Tegelijkertijd waren er nachten dat we niets te eten hadden, niet eens een stuk brood! Onder het hemelsdak met een hongerige maag in ons huis van de concierge priezen we “de maan in het raam”. Ons verlangen was om voor dit heilige systeem te sterven, met blote voeten die soms tot op het merg afgevroren waren, onze tranen waren voor de ongelukkige kinderen van Palestina en we vroegen God niet om een paar slippers maar om de gezondheid en welzijn van de Ayatollah.

Toen we familieleden van de Sepah (oom en tante) zagen, waren we trots, vooral wanneer we wisten dat ze op missie waren gegaan om tegen de contrarevolutie te vechten en we hoopten dat we snel volwassen zouden worden en net als zij in moeilijke tijden het volk en de veiligheid van ons land zouden verdedigen!!

We gingen naar de moskee om te bidden, op zachte tapijten die onze knieën niet schraapten zoals de ruwe matten thuis en de verwarmers produceerden warmte in tegenstelling tot onze met gas vervulde huis met rooklucht, we scandeerden dood aan tegenstanders van de islamitische republiek!!

Jaren gingen voorbij en we betraden zelf de samenleving, tot onze grote verbijstering en pijn ontdekten we dat alles leugen was en een dolk van bedrog in onze rug was gestoken, vooral in december 2017 waren we getuige van mensen die op straat klaar stonden om te protesteren. Zij waren ook jongeren zoals ik, dezelfde tegenstanders van de revolutie die mijn familieleden in het leger van de revolutionaire garde zouden doden.

Toen ik van de universiteit afstudeerde en aansloot bij de golven van werklozen onder de armoedegrens, werd ik eindelijk bekend met de rampzalige sociale omstandigheden van ons volk en evenals alle jongeren protesteerde ik tegen de bestaande omstandigheden en eiste mijn geschonden rechten op, daarom raakte ik onder de tegenstanders van de revolutie die niets anders wilden dan een dak boven hun hoofd, een eervol beroep of wat waardigheid, mensenrechten en vrijheden, en alleen voor deze schuld werden ze op straat en thuis neergeschoten of opgehangen en onderworden aan de ergste wreedheden in gevangenissen.

Na hen, in 2020 was het mijn beurt om het onderwerp van wreedheid en misdaden van deze goddeloze “wilayat” aanhanger te worden. Ze waren zeer verbitterd en wraakgierig dat mensen zoals ik in zo’n omgeving waren veranderd in een politieke tegenstander, tegenstander van de islamitische republiek en volgens hen tegenstander van de revolutie. Direct of indirect zetten ze mijn familie (vader, moeder, mijn zus Kosar) onder druk en ze aarzelden niet voor enige schande en druk. Zowel wat mij betreft in gevangenissen (Evin, Yasuj Centraal, Gohardasht, Teheran Bozorg en Qazalhesar) als isolatie en ballingschap… als wat mijn familie betreft, waarbij ze in het recentste geval mijn zus (Kosar) hebben gearresteerd en haar, om me en mijn familie meer te intimideren en onder druk te zetten, direct naar de isolatiecellen van de gevangenis in Shiraz hebben gebracht, terwijl ze geen ander misdrijf heeft dan haar genegenheid voor mij (genegenheid van elke zus voor haar broer) en behalve het niet bang zijn om mijn juridische aangelegenheden na te vervolgen, geen enkele wettelijke overtreding heeft begaan.

De druk van deze informatiedaders veroorzaakte eerder twee keer een hartaanval van mijn moeder en nu met de arrestatie van Kosar (ons lieveling en toevallig degene die helpt met het verstrekken van medicijnen voor mijn moeder) heeft het tot een ander hartaanval geleid. Natuurlijk kunnen deze criminelen alle misdaden begaan en daarom hebben ze haar zonder enige informatie en in volledige onwetendheid naar isolatiecellen overgebracht zodat ze kunnen doen wat ze willen en haar kunnen dwingen te bekennen wat ze willen, maar deze informatiebestias weten ook dat ze van haar niets anders zullen horen dan dat ze mijn zus is. Hoewel we ook de herinnering niet vergeten aan Navid Afkari die op dezelfde plaats, ondanks zijn onschuld, onrechtmatig is opgehangen. Ik vraag nu alle wakker gewetenswetensappen om de stem van mijn zus (Kosar Dehabanzadeh) te zijn. Hoewel mijn zus en ik niet dierbaar zijn dan alle andere kinderen van ons vaderland die ook zonder schuld zijn vermoord.

Politieke gevangene Mitem Dehabanzadeh

September 2024 uit Qazalhesar-gevangenis”

Het moet worden opgemerkt dat Mitem momenteel zijn strafzitting uitvoerig zeteling en wordt beroofd van alle fundamentele rechten van een gevangene, inclusief het recht op medische behandeling in de Qazalhesar-gevangenis in Karaj. Bovendien is hij door het Revolutionair Tribunaal van Teheran veroordeeld tot 6 jaar gevangenisstraf, verbod op het verlaten van het land en sociale beperkingen.

Tot het moment van het opstellen van dit rapport zijn er geen informatie beschikbaar over de tegen Kosar Dehabanzadeh ingebrachte aanklacht of aanklachten.