Met toename van executiegolf in Iran; onrust in gevangenissen en zesde dag van bijeenkomsten bezorgde families
Nieuwsagentschap Hrana – Executies in Iran, met name van gevangenen wegens drugsdelicten, hebben sinds juni dit jaar een aanzienlijke stijging ondergaan. Gezien het gebrek aan communicatie van de gerechtelijke instanties over de redenen voor de grote wekelijkse aantal executies in Iran, is er een golf van onrust en bezorgdheid ontstaan onder gevangenen en hun families. In de afgelopen dagen hebben families van gevangenen op initiatief van onderaf op ongekende wijze een reeks bijeenkomsten in verschillende steden, waaronder Teheran en Karaj, georganiseerd. Ondanks het vreedzame karakter van deze bijeenkomsten werden enkele aanwezigen gearresteerd door politiemachten.
Volgens het nieuwsagentschap Hrana, het nieuwsorgaan van de verzameling mensenrechtenactivisten in Iran, met de piek in de executie van 99 personen in juni, wat ongeveer 4 keer meer is dan de vorige maand, en vervolgens de aanhoudende hoge aantallen executies in de maanden daarna tot nu toe, heeft er een intense sfeer van angst en schrik de gevangenissen overheerst, met name de detentiefaciliteiten voor ter dood veroordeelden.
Iranische gevangenissen, die een slechte staat van dienst hebben op het gebied van beheer en veiligheid van gevangenisomgeving, verkeren onder de heersende sfeer van angst in gevaar van ongelukken. Het nieuwsagentschap Hrana heeft talrijke gesprekken ontvangen van families van gevangenen die dit ongekende probleem bevestigen.
In tegenstelling tot de uitvoering van qisas-vonnissen, waarbij toestemming van de nabestaanden vereist is voor de uitvoering, is meer dan de helft van de executies in deze korte periode gerelateerd aan personen veroordeeld wegens drugsdelicten. Dit toont alleen al aan dat de executie van grote aantallen vonnissen gebaseerd is op beslissingen van verschillende juridisch-veiligheidsdiensten.
Families, bezorgd over het lot van hun kinderen, hebben op ongekende wijze een reeks bijeenkomsten in verschillende steden, waaronder Teheran en Karaj, georganiseerd. Deze bijeenkomsten, die zes dagen hebben geduurd, werden gisteren gewelddadig beëindigd door politiemachten.
De aanval van politiemachten op genoemde bijeenkomsten was terwijl de aanwezigen vreedzaam hun protest uitten en stopzetting van dit proces eisten.
De politie arresteerde gisteren tijdens de bijeenkomst minstens 30 personen, van wie tot het moment van rapportage 8 personen nog steeds in hechtenis zijn.
Gerechtelijke autoriteiten hebben tot nu toe geen duidelijkheid gegeven over deze executies, zodat slechts ongeveer één derde van deze uitvoeringen door instellingen of officiële media zijn bekendgemaakt.
Van de in totaal 306 gerapporteerde executies vanaf het begin van 1401 tot 20 september 1401, waren 267 mannen, 9 vrouwen en 30 personen met onbekend geslacht. Van deze personen waren er 4 die op het moment van arrestatie jonger waren dan 18 jaar, 1 Pakistani staatsburger en 8 Afghaanse staatsburgers.
151 van de executies waren qisas, 130 waren voor drugsdelicten, 12 waren beschuldigd van verkrachting, 2 waren beveiligingsaantijgingen en de aanklacht tegen 11 anderen is onduidelijk.
De provincies Sistan en Baluchestan met 56 executies, Alborz met 55 executies en Fars met 28 executies waren de leiders in executies in deze periode.
In dezelfde periode zijn nog eens 42 personen ter dood veroordeeld.
De echtgenote van een van de ter dood veroordeelden in de centrale gevangenis van Karaj zei in contact met Hrana hierover: “Het aantal executies is in de afgelopen weken toegenomen. Zowel mijn man als andere gevangenen zijn bezorgd en bang voor aanstaande executies, en wij zijn bezorgd over de executie van mijn man. We wachtten op opheffing van het vonnis, maar met de gang die er in is gezet, is het mogelijk dat mijn kinderen wezen worden. Wat is eigenlijk de reden voor de versnelling van executies? Dit zijn allemaal mensen die in de gevangenis waren en nergens vandaan zijn gevlucht.”
Een gevangene die in de afgelopen dagen van de Rajaei Shahr-gevangenis in Karaj verlof heeft gekregen, zei over de executiesfeer: “Iedereen is bezorgd, maar vooral ter dood veroordeelden onder staatsvonnissen, inclusief drugsgevangenen, zijn bezorgd over de mogelijke uitvoering van hun vonnis. Velen van hen hebben zich wegens armoede en gebrek tot drugverkoop gewend. Als zij het kunnen bestieren om de economische situatie op te lossen, waarom kunnen zij alleen smallalers bereiken?”
Volgens verklaringen van de hoofd van de organisatie voor gevangenissen en veiligheids- en onderwijsmaatregelen van het land, is 45 procent van de gevangenen in het land gerelateerd aan drugs.
Hrana publiceerde in juni dit jaar ook een rapport waarin het de executie van doodsvonnissen in juni vergeleek met de statistieken van executies vorige maand en dezelfde periode vorig jaar.
De executie van vonnissen in verband met drugsdelicten en andere daden die volgens internationaal recht niet als “ernstige misdaden” zijn gedefinieerd, was eerder kritiek en protest van mensenrechtenorganisaties en de speciale rapporteur mensenrechten van de VN voor Iran onderwerp.
Het doorgaan van executies in de zomer van 1401 is terwijl Jafari Davalouabad, de voormalige aanklager van Teheran in 1396, hervorming van de drugswetgeving aankondigde en beloofde dat de uitgifte en uitvoering van doodsvonnissen zou afnemen. Hoewel volgens de jaarlijks gepubliceerde statistieken van het statistische centrum van de verzameling mensenrechtenactivisten in Iran de executie van vonnissen voor drugsdelicten afneemt, duidt de voortzetting ervan en de minimaal 130 gevallen in minder dan zes maanden op verontrustende omstandigheden.
Volgens het jaarlijkse rapport van het statistische centrum, publicatie en werken van de verzameling mensenrechtenactivisten in Iran in de periode (1 januari 2021 tot 20 december 2021), werden minstens 299 burgers terechtgesteld en werden nog eens 85 ter dood veroordeeld. Onder de terechtgestelden moet melding worden gemaakt van de executie van 4 kinderdelinquenten.
Volgens dezelfde rapportage worden meer dan 88 procent van de executies in Iran niet door de regering of gerechtelijke instantie bekendgemaakt, wat mensenrechtenorganisaties naar verluidt “geheime” executies noemen.
Bron: Hrana
