De waterkrisissen vernietigen hulpbronnen in Iran; van “zwart lot van Bakhtegan” tot “geleidelijke dood van de Karun”
Een nieuwe golf van landwijd protesten in Iran, die begon met protesten tegen watertekorten in Khuzestan, is een onderwerp waarover water- en milieudeskundigen eerder herhaaldelijk hebben gewaarschuwd en wat ook door verklaringen van autoriteiten wordt bevestigd. Volgens de directeur van de Organisatie voor Milieubescherming is waterbankruptcy een bedreiging voor de beschaving van Iran.
- De voedselzekerheid van Iran staat onder druk
Een senior milieudeskundige in Iran zegt dat hoewel landbouw 92 procent van het totale waterverbruik van het land in beslag neemt, het slechts 66 procent van het voedsel voor de Iraanse bevolking voorziet. De crisis is zo ernstig dat dit de voedselzekerheid van Iran in gevaar brengt.
De huidige milieu- en droogtecrisis is geen nieuw of onvoorzien probleem. Bahnaz al-Sadat Vaez Madani, milieudeskundige, schreef in 2019 een artikel getiteld “Milieucrises in Iran” in het economisch maandblad Karaai, waarin zij onder verwijzing naar de Wereldgezondheidsorganisatie de steden Ahvaz, Kermanshah en Sanandaj als onderdeel van de vijf meest vervuilde steden ter wereld noemt, en schrijft: “Luchtvervuilers alleen in Teheran veroorzaken jaarlijks meer dan vijfduizend en vijfhonderd doden door hart-, vaataandoeningen en ademhalingsziekten.”
In dit artikel schrijft zij over de waterkrise in Iran: “Er is geen mogelijkheid meer om water in te zamelen en nieuwe dammen in het land aan te leggen, en voor zover deze mogelijkheid bestond, is dit in de afgelopen één tot twee decennia gerealiseerd.” Volgens haar “is de mogelijkheid om water over te dragen van waterrijke gebieden in het land naar droge en waterarme gebieden niet meer haalbaar dan het huidige niveau”.
- Het Iraanse milieu is aan het stervende
Ondertussen berichten meerdere rapporten in Iraanse media over de vernietiging van moerassen, rivieren en andere waterbronnen in het land. “Sistan en Balochistan is dorstig en Hamoun sterft”, “Het lot van het moeras Bakhtegan is zwart” en “De Karun is in geleidelijke agonie” zijn slechts enkele voorbeelden van de tragische koppen in Iraanse media over de staat van het milieu van het land.
Hoewel er af en toe hoopvolle berichten over het herstel van waterbronnen in Iran worden gerapporteerd, zijn deze hopen volgens deskundigen onder de huidige omstandigheden “tijdelijk”.
- Er is niet veel tijd meer om uit de huidige situatie te ontsnappen
Fatema Aman, senior analist van het “Middle East Institute” in Washington, verwijst naar een rapport uit het Science-magazine en zegt dat de verbetering van het Urmia-meer, dat velen denken dat het bijna wordt hersteld, slechts tijdelijk is geweest.
Volgens haar is de watercrisis in de regio een ecosysteemprobleem, en om dit op te lossen moeten buurlanden samenwerken. Want bijvoorbeeld vanwege de huidige ontwikkelingen in Iran en Afghanistan, blijft er niet veel kans over om uit de huidige situatie te ontsnappen.
- Waterbankruptcy bedreigt de beschaving van Iran
De directeur van de Organisatie voor Milieubescherming bevestigt ook deze crisissituatie en zegt dat het water- en bodembezit van Iran wordt verspild en de waterbankruptcy zo ver is gegaan dat het de beschaving van het land in gevaar brengt.
Volgens Isa Kalantari is duurzame ontwikkeling in enkele moerassen, zoals het moeras Gavkhuni, en het ontbreken van ruimtelijke ordeningsplannen de reden geweest dat watervoorziening niet mogelijk was.
Deze officiële functionaris van de Islamitische Republiek, die eerder ook minister van Landbouw is geweest, vindt de waterwerkelijkheid in het land “erger” dan wat officialen zeggen, en kritiseert het nationaal beleid, inclusief “zelfvoorziening”, stellende dat 95 procent productie in zelfvoorziening betekent dat het dubbele van de beschikbare capaciteit van waterbronnen wordt gebruikt; en als we in de huidige situatie niet voor het milieu strijden, zal het verdwijnen.
- Fysiek geweld als gevolg van waterbankruptcy was te voorzien
Nikaahang Kowsar, water-analist en journalist, beschreef eerder in een gesprek met Voice of America de watersituatie in Iran als voorbij de “crisis”-fase en zei dat deze crisis zo ernstig is dat het kan leiden tot fysiek geweld.
Volgens Kowsar is “de afname van waterbronnen door doelloos verbruik in de landbouwsector – dus overmatig verbruik vanwege zelfvoorzienings- en landbouwbeleid – geleid tot de huidige faillissementssituatie.”
Deze water-journalist ziet de waterbankruptcy in Iran als het gevolg van “slecht management” in plaats van verminderde neerslag. Hij zegt: “Dit toont aan dat de Islamitische Republiek in de afgelopen decennia erg slecht heeft gehandeld en de gevolgen van dit slechte handelen zien we nu veel duidelijker.”
Hoewel er af en toe hoopvolle berichten over het herstel van waterbronnen in Iran worden gerapporteerd, zijn deze hopen volgens deskundigen onder de huidige omstandigheden “tijdelijk”.
- Er is niet veel tijd meer om uit de huidige situatie te ontsnappen
Fatema Aman, senior analist van het “Middle East Institute” in Washington, verwijst naar een rapport uit het Science-magazine en zegt dat de verbetering van het Urmia-meer, dat velen denken dat het bijna wordt hersteld, slechts tijdelijk is geweest.
Volgens haar is de watercrisis in de regio een ecosysteemprobleem, en om dit op te lossen moeten buurlanden samenwerken. Want bijvoorbeeld vanwege de huidige ontwikkelingen in Iran en Afghanistan, blijft er niet veel kans over om uit de huidige situatie te ontsnappen.
- Waterbankruptcy bedreigt de beschaving van Iran
De directeur van de Organisatie voor Milieubescherming bevestigt ook deze crisissituatie en zegt dat het water- en bodembezit van Iran wordt verspild en de waterbankruptcy zo ver is gegaan dat het de beschaving van het land in gevaar brengt.
Volgens Isa Kalantari is duurzame ontwikkeling in enkele moerassen, zoals het moeras Gavkhuni, en het ontbreken van ruimtelijke ordeningsplannen de reden geweest dat watervoorziening niet mogelijk was.
Deze officiële functionaris van de Islamitische Republiek, die eerder ook minister van Landbouw is geweest, vindt de waterwerkelijkheid in het land “erger” dan wat officialen zeggen, en kritiseert het nationaal beleid, inclusief “zelfvoorziening”, stellende dat 95 procent productie in zelfvoorziening betekent dat het dubbele van de beschikbare capaciteit van waterbronnen wordt gebruikt; en als we in de huidige situatie niet voor het milieu strijden, zal het verdwijnen.
- Fysiek geweld als gevolg van waterbankruptcy was te voorzien
Nikaahang Kowsar, water-analist en journalist, beschreef eerder in een gesprek met Voice of America de watersituatie in Iran als voorbij de “crisis”-fase en zei dat deze crisis zo ernstig is dat het kan leiden tot fysiek geweld.
Volgens Kowsar is “de afname van waterbronnen door doelloos verbruik in de landbouwsector – dus overmatig verbruik vanwege zelfvoorzienings- en landbouwbeleid – geleid tot de huidige faillissementssituatie.”
Deze water-journalist ziet de waterbankruptcy in Iran als het gevolg van “slecht management” in plaats van verminderde neerslag. Hij zegt: “Dit toont aan dat de Islamitische Republiek in de afgelopen decennia erg slecht heeft gehandeld en de gevolgen van dit slechte handelen zien we nu veel duidelijker.”
