Redactioneel: Democratische verkiezingen
Enkele dagen zijn verstreken sinds de verkiezingen van 7 Esfand 94 voor de Raad van Volksvertegenwoordigers en de Raadgevende Vergadering, maar aanhangers van de winnende factie noemen deze democratisch.
De Iraanse Minister van Binnenlandse Zaken meldde dat de deelname van het volk aan de verkiezingen van 7 Esfand op 62 procent lag. Minister van Binnenlandse Zaken, Abdolreza Rahmani Fazli, kondigde zaterdag 10 Esfand 94 in een persconferentie aan dat “in Teheran ongeveer 50 procent en in het hele land ongeveer 62 procent van de kiesgerechtigde burgers aan de verkiezingen hebben deelgenomen”. Volgens de aankondiging van het Ministerie van Binnenlandse Zaken van de Islamitische Republiek Iran namen 33 miljoen van de 55 miljoen gekwalificeerde kiezers deel aan de stemming.
Met een eenvoudige wiskundige berekening kan zonder twijfel worden gesteld dat de uitgebrachte stemmen slechts 60 procent van de gekwalificeerde kiezers vertegenwoordigden. Het gaat zonder zeggen dat de statistieken van het gerespecteerde Ministerie van Binnenlandse Zaken, net als de statistieken van andere ambtenaren, niet erg betrouwbaar zijn.
Volgens officiële rapporten nam 64 procent van de gekwalificeerde kiezers deel aan de verkiezingen voor de negende Raad. Het aantal gekwalificeerde kiezers en de mate van deelname aan de verkiezingen voor de tweede, vijfde en zesde Raad werden echter respectievelijk gekenmerkt door een deelname van 64, 71 en 69 procent, wat aanmerkelijk hoger was dan de verkiezingen van 7 Esfand 94.
Sommige politieke activisten zijn op basis van waarnemingen van ooggetuigen van mening dat de mate van deelname in de stembureaus niet aansluit bij het aantal stemmen dat door het Ministerie van Binnenlandse Zaken is aangekondigd.
Wat statistisch opvalt, is de aanhoudende en voortdurende afname in het aantal deelnemers aan de Iraanse verkiezingen. Hier willen we het verkiezingsproces in Iran en de ordening ervan opnieuw bezien en de algemene redenen voor niet-deelname aan de verkiezingen onderzoeken.
1) De Raad der Bewakers. Een raad voor het bepalen van de geschiktheid van kandidaten ( ! ) die in werkelijkheid bedoeld is om de samenstelling van de volgende Raad in te sturen.
2) Onderhandelingen over dishabilitaire kandidaten en soms terugkeer naar de verkiezingen onder regeringsbevel. (Een regeringsbevel is een order van de Leider om het bevel van de Raad der Bewakers over disqualificatie op te heffen.) Vraag: als de genoemde Raad personen op basis van de wet disqualificeert, is een regeringsbevel wetsonwettig. En als de disqualificatie van personen in strijd met de wet is, hoe kan deze raad toestemming krijgen om door te gaan?
3) Verkiezingscampagnes – stemkoping en talrijke geschillen tussen verkiezingsstaven. Alle drie factoren – rechts, links en midden – geven toe dat vuil geld is ingezet voor stemkoping. Verkiezingsgeschillen in kleine steden worden meestal veroorzaakt doordat concurrerende groepen het verkiezingsgebied van kandidaten betreden. Lees maar, het gebied van gekochte stemmen.
4) Uitvoeringsplannen van afgevaardigden. Geen enkele kandidaat leidt een duidelijk en voorbereide plan voor zijn kandidatuurperiode in. Dit komt omdat ze tijdens hun ambtsperiode hun ogen gericht moeten houden op de Leider en de leiderswoning. Want dat is de overlevingsregel voor een plaats in de Raad.
5) Stemming. Busvervoer van stemmenkoopers naar gebieden waar het risico op verlies van eigen kandidaten groot is. Arrestatie van 16 bussen met stemmenkoopers in Fouman. Arrestatie van bussen met Qom-studentenstemmers in Teheran. Arrestatie van tientallen bussen met stemmenkoopers in Gonabad en stoppen van bussen met stemmenkoopers in Zabol.
Druk van extra stembriefjes, meer dan het aantal gekwalificeerde kiezers. Deze stembriefjes, samen met stembriefjes van boycotters van de verkiezingen, hebben een onbekende bestemming.
Annulering van stemstemmen in gebieden waar verlies van de heersende macht zeker is.
Niet-elektronische stemming. Stemming per stembrief en het niet-elektronische karakter ervan hebben de mogelijkheid van stemvervalsing vergroten.
6) Stemmentelling. De stemmentelling werd uitgevoerd door personeelsleden van de verkiezingsbureau van het Ministerie van Binnenlandse Zaken en het ontwerp van de stembrief maakte elektronische stemmentelling onmogelijk. Zelfs met waarnemers van de staven bestaat de mogelijkheid van vervalsing van echte stemmen. Besef dat de stellers van stemmen door het Ministerie van Binnenlandse Zaken worden aangesteld en niet door onpartijdige organisaties.
7) Volksvertegenwoordigers. Alle afgevaardigden die in de Raad zijn gekozen, ongeacht hun politieke factie, verklaren onmiddellijk hun loyaliteit aan de Leider en de idealen van de overleden Imam en de Revolutie. En korte tijd later herinneren zij zich hun vurige verkiezingsslogans niet meer. Het doel rechtvaardigt de middelen.
Ik ben verbijsterd waar in deze verkiezingen het democratische aspect was dat voor ons verborgen is gehouden?
Wat is het resultaat van de keuze van het volk in voorgaande verkiezingen geweest? Helaas zien we ondanks de afname van deelname aan verkiezingen een statistisch stijgende trend in maatschappelijke schadebronnen.
Stijging van de armoedegrens tot boven 3 miljoen toman per maand. Toename van verslaafden en verlaging van de begin leeftijd van verslaving tot scholierenleeftijd. Toename van prostitutie en verlaging van de leeftijd van ontucht tot dertien jaar. Verschijning van mannelijke prostitués. Toename van geweldmisdrijven op straat. Stijging van het scheidingspercentage tot 30 procent. Toename van psychische stoornissen tot 25 procent van de bevolking. Toename van criminaliteit en verlaging van de leeftijd van criminelen. Stijging van werkloosheid en gebrek aan baanzekerheid. Stijging van werkloosheid onder geschoolde groepen. Toename van zelfmoorden. Toename van huiselijk geweld en moord. Exponentiële toename van gevangenen. Toenemende schending van mensenrechten en toename van executies. Schending van elementaire burgerrechten en fundamentele mensenrechten en … Voeg hier nog toe onderdruking, marteling, moord en executie van journalisten en politieke/maatschappelijke activisten, evenals etnische en religieuze minderheden.
Moet ik u echt herinneren aan de verschrikkingen die over de Iraanse kerken zijn uitgegoten? Omdat hun enige schuld het aanbidden van God was? Moet ik u herinneren aan de moord op priester Hendrik met 26 messteken en de vreemde ophanging van herder Bahram? Moet ik u herinneren dat alle kerken in Iran zijn gesloten en hen geen enkele vorm van deelname is toegestaan?
Heeft u zich afgevraagd waarom ondanks al deze omstandigheden 33 miljoen gekwalificeerde kiezers in Iran naar het stembureau gingen?
1) Ongeveer 10 procent van de stemmers zijn regeringsbenoemd en regeringsaanhangers. 2) Waarschijnlijk is de helft door hun werkgelegenheid (militairen, leraren, ambtenaren en regeringsinstellingen) en onderwijs omstandigheden gedwongen om aan de stemming deel te nemen.
Maar wat zochten die overgebleven 14-15 miljoen, die hoopvol hun stem uitbrachten en slechts een kwart van de gekwalificeerde kiezers vertegenwoordigen? Laten we eerlijk en open zijn. Verkiezingen in Iran zijn niet langer een keuze tussen slecht en slechter. Iraanse verkiezingen zijn wanhopige pogingen van het volk om enige ruimte te krijgen om te overleven. Wat lucht om te ademen en te leven. Een glimp van hoop om hoop te hebben op de komst van een bevrijder.
Pijnlijker is dat we aan historische vergetelheid en verlies van lang termijngeheugen lijden. Pijnlijker is dat deel van deze vergetelheid ook gewild is. We herinneren ons niet, of proberen te vergeten wat ons is gebeurd. Of misschien vluchten we voor onze eigen ontmoedigende vorige inspanningen. Misschien zijn we bedroefd over al onze vruchteloze pogingen. Misschien is het uit teleurstelling over de zesde Raad, of uit teleurstelling dat de beloftes van juni 76 niet zijn nagekomen dat we niet meer herinneren. Onze teleurstelling en vergetelheid kunnen misschien voortkomen uit onze vruchteloze inspanningen in de zomer tot winter van 88 die ons deze geheugenverslaving hebben bezorgd?
Gezond verstand en wijze geest houden ons tegen van het vluchten van problemen en vinden het genees middel in hun aanpak. De oplossing van het probleem ligt in de verergering ervan, niet in de correctie ervan.
